ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. ζ. 4ι 7 
ψυκότα χλωρόν, ως απαλών όντων των κεράτων 
έμφύντα, ωΰπερ εν ξύλω χλωρω. ‘Όταν δε 8η- 4 
χθώΰιν αί ελαφοι υπό φαλαγγίου η τίνος τοιού - 
τον, τους καρκίνους ΰυλλέγοϋΰαι έοθίουΰι. /to¬ 
te εΐ δε και άνθρώπωάγαθόν είναι τούτο πίνέιν, 
■άλλ] εοτίν αηδές , Αί δέ θήλειαι των έλάφων 
όταν τέκωβιν, ευθύς κατεοϋίο νοι τό χορίον καί 
ονκ έότι λαβεϊν * πρό γάρ του χαμαί βαλεϊν, 
αύτάι άπτονται * δοκει δε τοντ είναι φάρμακον» 
Αλίΰκοντά ι δέ αί ελαφοι ΰυριττόντων καί αδόντ 
των, καί κατακηλοϋνται υπό. τής ωδής' δύο δ* 
όντων, ο μέν φανερώς άδει ή ΰυρίττει, ό δ' έκ 
τού όπιοθεν βάλλει, όταν ούτος αημαίνη τον 
καιρόν. Εάν μέν ούν τύχη ορθά τά ώτα ’εχου- 
ϋα, οξύ ακούει, καί ούκ έφτι λαθείν 9 εάν δέ 
καταβεβληκνια τύχη, λανθάνει. 
Κ Ε Φ. ζ. ( άλλοιφς,.} 
Αί δ 5 άρκτοι, όταν (φεύγω Οι, τά: ΰκυμνία 
προωθούΰι, και άναλαβούΰαι φέρονΰι * όταν δ* 
επικατ.αλαμβάνωνται , έπι τά δένδρα άναπηδώ- 
6ι. Καί όταν εκ τού φωλεού έξέλθωΰι, πρώτον 
τό άρον έΰθίουΰιν, ωΰπερ είρηται πρότερον * καί 
τά ξύλα διαμαΰΰώνται, ωΰπερ όδοντοφυούΰαι. 
Πολλά δέ καί των άλλων ζώων των τετραπόδων 
,ποιεϊ πρός βοήθειαν έαυτοΐςφρονίμως * έπεί εν 
Κρήτη φαΰί τάς αίγας τάς άγριας, όταν τοξευ- 
Dd 
