ΠΕΡΙ Zim.N ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ι.Λ 4^5 
τρνγόνές τον &ερονς εν τοΐς χειμέριόις> 
τον δε χειμώνας εν τοϊς άλεέινοις. Αι δε 6πί- 
ζαι τον μεν •Θ'ερονς εν τοΐς άλεεινοΐς, τον di 
χειμωνος εν τοΐς ψνχροϊς* ■ ' " λ , . ■ 
Κ Ε Φ. {άλλοι ς η.) 
Οι δε βαρείς των ορνίθων ονποιοννται 
νεοττίας ?' ; ον όνμψερει γάρ μη πτητίκοΐς ονόιν' 
οίον όρτνγες και πέρδικες ''και τά}λα τά τοιαν- 
τα των όρνεων: ,άλλόταν ποιηβωνται εν τω 
λείω κονίότρ,αν (εν άλλω γάρ τόπω ονθενί τί- 
κτει) επηλ υγαιΐάμενόι άκανθόν τΐγα και νλην ? 
της περί τούς ίερακας ενεκα καί τονς αετόνς 
άλεώρας, ενταύθα τίκτονόι καί επωάζουϋιν: 
επειτα εκλεψαντες ευθύς εξάγονβι τούς νεοτ- 
τούς $ διά το μη δύναοθ αι τη πτηβει πορίζειν 
αντοϊς τροφήν . Αναπαύονται δε νφ 1 εαυτούς 
αγόμενοι τούς νεοττούς καί οΐ δρτνγες καί οί 
πέρδικες, ωΰπερ αι άλεκτορίδεςν Κάί ον κεντώ 2 
αντω τίκτονοι καί επωάζονϋιν, ϊνα μη τις κα- 
τανοήύη τον τόπον, πλείω χρονογ. προρεδρερόν- 
των . -Όταν, δετιςθηρενη περιπεοώ ν τη νεοττίφ, 
προκνλινδείται η πέρδιξ τον βηρενοντος ως επί - 
ληπτος οναα, καί επιόπάται ως ληψόμενον εφ* 
εαυτήν, εως άν διαδράΰη των νεοττων εκαϋτος' 
μετά δε ταντα άναπτάβα αρτή ανακαλείται 
