42 $ 
ΑΡΙΣΤΟΤΚΛΟΤΣ 
ϊί Ε Φ. ίβί (άλλο ις ια·.) 
Των δ ’ άγριων όρνεων αϊ τ οίκήαειςμεμη- 
χάνηνϊαιπρόςτούς βίους καίτάςαωτηρίας των 
τεκνών. Έίόί δε οί μεν εύτεκνοι αυτών καϊ επι¬ 
μελείς των τέκνων·, οί δε τουναντίον. Καί οί 
μεν ενμήχανόι πρός τον βίον, οί δ ? άμηχανώ* 
τεροι. Τάς δ* οίκήοεις οί μεν περί τάς χαράδρας 
καί χήρα μου ς ποιούνται καί πέτρας, ο ίον ο κα¬ 
λούμενος χαραδριός. ’Έότι δε ό χαραδριός καί 
τήνχροαν καί την φωνήν φαύλος · φαίνεται δε 
2 νύκτωρ, ημέρας (Τ άποδιδράϋκει. 3 Εν άπονο - 
μοις δε καί ό>ίερα§ νεοττεύει· ώμοφάγος δ' ών, 
ων άν κρατηΰη όρνεων, τήν καρδίαν ον κατ- 
εϋΟίει * καί τούτο τινεςεώράκαοι καί επ' όρτυ- 
γος καί επί κίχλης, καί ετεροι εφ' ετερων. Ετι 
δε καί περί τό ίληρεύειν μεταβάλλονόιν * ον γάρ 
άρπάζονόιν ομοίως τον {λερούς καί τον χειμώ- 
νος. Γνπόςδε λεγεται υπό τινων ως ονδείς εώ- 
ρακεν οντε νεοττονς οντε νεοττίαν, αλλά διά 
τούτο Ήρόδωρος ό τού Βρύϋωνος τού ϋοφιύτού 
πατήρ, από τίνος ετερας είναι μετεώρου γής ελε- 
γεν, τεκμήριον τούτο λίγων, καί τό φαίνεΟιλαι 
ταχύ πολλούς· διλεν δί, μήδενί είναι δήλον. 
Τούτον δ Ί αίτιον , οτι τίκτει εν πετραις άπρος- 
βάτοις. "Ετι δ Λ ουδέ πολλαχού επιχώριος ό όρ- 
5 νις. Τίκτει δε εν ώόν ή δύο τά πλείότα. ’Ένιοι 
