ΑΡΙΣΤΟΤΕΆΟΤΣ 
43 ο 
5' ούκ άρχουοι μάχης. 1.0,ιδικοϊ δε, καϊ περί τάς 
τελευτάς μάλιβτα αδονόιν' άναπετονται γάρ 
καί είςτό πέλαγος · καί τινες ηδη πλίοντες πα¬ 
ρά την Λιβύην περιετυχον εν τη θαλάττη πολ- 
λοίς αδουοι φωνή γοώδει · καί τούτων εώρων 
ο άπόϋνη ϋκοντας ένίους. Ό δε κύμινδϊ'ς όλιγά- 
κις μεν φαίνεται, · όίκεϊ γάρ όρη * έϋτί δε μιλάς, 
καί μεγεθος ■ όΰον ιέραξ ό φαϋϋηφόνος καλού- 
μένος? καί την ιδίαν μακρύς καί λεπτός, [χαλ- 
κίζων την χροιάν * οθεν και χαλκϊς λέγεται *] 
κνμινδιν δε καλοϋόιν 3 Ίωνες αυτόν * ης καί 
‘Ομηρος με μνηται εν τη Ιλιάδι είπών* 
- : - Χαλκίδα κικληοκουοι θεοί, άνδρες δε κύ- 
μινδιν. 
[Ήδε ύβρίς' φαϋϊ δε τινες είναι τόν αυτόν τού¬ 
τον όρνιθα τω πτυγγίί] Οΰτος ημέρας μεν ον 
φαίνεται, διά τό μή βλεπειν οξύ, τάς δε νύκτας 
θηρεύει, ωΰπερ οί αετοί. Και μάχονται δε πρός 
τόν αετόν οντω Οφόδρα , ωϋτ άμφω πολλά κις 
λαμβάνεΰθαι ζωντας υπό των νομεών. Τίκτει 
μέν ουν δύο ώά,νεοττεύει δε καϊ ούτος εν πε- 
τραις καί όπηλαίοις. Μάχιμοι δε καϊ αί γερα¬ 
νοί είοι πρός άλλήλας όύτω οφόδρα, ώβτε καί 
άμφω λαμβάνεόθαι ζώβας άαϊ αΰτάς υπό των 
νομεών μαχομεν ας. Τίκτει δε καϊ γερανός 
δύο ώά. 
