ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. ιδ. '4$ι 
Κ Ε Φ. ιδ. (άλλο ις ιγ.) 
Ή δέ κίττα φώνάς μέν μεταβάλλει πλείΰτας * 
κα& εκάβτην γάρ, ως ειπειν, ημέράν άλλην 
άψίηόι. Τίκτει δέ περί εννέα ώά' ποιείται δ e 
την νεοττίαν επί των δένδρων έκ τριχών καί 
ερίων· όταν δέ νπολίπωόιν αί βάλανοι, άπο- 
κρνπτουόα ταμιεύεται . Περί μέν ονν των πε¬ 
λαργών, δτι άντεκτρέφονται, θρνλλεϊται παρά 
πολλοϊς* φα&ί δέ τινες και τούς μεροπας αντό 
τούτο ποιεΐν, και άντεκτρέφεΰίλαι νπό τών εκ - 
γόνων ον μόνον γηράΰκοντας , αλλά και ευθύς, 
όταν ο ιοί τ ώβι % τόν δέ πατέρα καί την μητέρα 
μένείν ένδον. Ή δ' ιδέα τον όρνιθος τών πτε¬ 
ρών έότί, τά μέν υποκάτω χλωρόν, τά δ* επάνω 
ώΰπερ της άλκνόνος κνάνεον, τά δ* έπ άκρων 
τών πτερυγίων έρν&ρά. Τίκτει δέ περί εξ η 
επτά νπό την οπώραν εν τοϊς κρημνοΐς τοις μα - 
λακοις' είοδύεται δ' εϊόω καί τέτταρας π ηχείς. 
Ή δέ καλόνμένη χλωρίς, διά τό τά κάτω έχειν 
ωχρά, έότί μέν ηλίκον κόρνδος, τίκτει δ' ώά 
τέττάρα η πέντε · την δέ νεοττίαν ποιείται μέν 
έκ τον βνμφντον έλκονΰα πρόΰριζον, Στρώμα¬ 
τα δέ υποβάλλει τρίχας καί έρια. Ταντό δέ 
τούτο ποιεί καί ό κόττνφος καί η κίττα, καί τά 
εντός της νεοττίάς έκ τούτων ποιούνται. Τε- 
χνικώς δέ καί η της άκανϋνλλίδος έχει νεοττίά: 
