ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. ιη. 455 
νήν έχει λαμπράν. Αί δ 3 άκανθίδες κακό βίοι 
καί κακόχροοι, φωνήν μέντοι λεγνράν έχουΰι. 
Κ Ε Φ. εζ. {άλλοις ιη.) 
Των δ 3 ερωδιών ό μεν πέλλος, ώόπερ εϊρηται, 
οχεύει μέν χαλεπώς, ενμήχανος δε δειπνοφόρος 
καί ε π αγρός * εργάζεται δε τήν ημέραν * την 
μέντοι χροιάν έχει φ αυλήν καί τήν κοιλίαν αεί 
νγράν. Των δε λοιπών δύο {τρία γάρ γένη έΰτιν 
αυτών) ό μεν λευκός τήν τε χρόαν έχει καλήν, 
καί οχεύει άοινώς, καί νεοττεύει καί τίκτει κα- 
λώς επί τών δένδρων νέμεται δέ έλη καί λί- 
μνας καά πεδία καί λειμώνας. Ό δ 3 άΰτερίας, 
ό έπικαλούμένος όκνός, μυθολογείται μέν γε- 
νέΰθαι έκ δούλων τό άρχαΐον, έΰτί δέ κατά τήν 
επωνυμίαν τούτων αργότατος. Οί μέν ούν ερω¬ 
διοί τούτον τόν τρόπον βιοϋΰιν. Ή δέ καλού¬ 
μενη πώ ύζ Ιδιον έχει πρός τά άλλα * μάλιότα 
γάρ έΰτιν όφθαλμοβόρος τών ορνίθων * πολέ¬ 
μιος δέ τή άρπη * καί γάρ εκείνη όμοιοβίοτος. 
ΚΕΦ. ιη. {άλλοι ς ιθ.) 
Τών δέ κοττύφων δύο γένη έΰτιν * ό μέ ν έτε¬ 
ρος μέλας τε καί πανταχον ών, ό δέ έτερος λευ¬ 
κός, τό δέ μέγεθος ίόος εκείνοι' καί ή φωνή 
παραπληΰία έκείνω. 3, Εΰτι δέ οντος εν Κυλλή¬ 
νη τής 3 Αρκαδίας, άλλοθι δ 3 ούδαμοϋ. Ύούτοιν 
ομοιος τω μέλανι κοττύφω έότί λαιός * τό δέ 
Ε e 2 
