ΠΕΡΙ Ζί2ΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. κγ. 445 
οόα τής ημέρας αδυνατεί βλεπειν , τής ννκτός 
μεν χληρενοντα την τροφήν αντοις πορίζεται ,* 
ον κατά πάΰαν δε την νύκνα τούτο ποιεί, άλλα 
την άκρεΰπερον και περί όριλρον. Θηρεύει δε 
μυς καί 6αύρας και ΰφονδνλας και τοιαύτα 
άλλα ζωδάοια. Ή δε καλόν μενη φήνη έότϊν εν- 2 
τεκνος καί ενβίοτος καί δειπνοφδρος καί ήπιος, 
καί τα τέκνα εκτρεφει καί τα αυτής καί τά 
τον αετού. Καί.γάρ ταύϋ ? όταν εκβάλλη εκεί¬ 
νος , άναλαβονόα τρέφει · εκβάλλει γάρ δ αίε- 
τός πρό ώρας, ετι βίου δεόμενα καί ον πω δν- 
νάμενα πετεα&αι. Έκβάλλειν δε δοκει τούς 
νεοττονς δ αετός διά φ&όνον φνόει γάρ εϋτι 
φθονερός καί όζύπεινος, ετι δε όζνλαβής' λαμ¬ 
βάνει δε μεγα, όταν λάβη. Φίλονεϊ ονν τοΐς 
νεοττοΐς άδρννομενοις, δτι φαγείν άγαίλοί γί- 
γνονται, καί ΰπα τοίς δννζι. Λιαμάχονται δε 
καί οί νεοττοί εαντοΐς περί τής έδρας καί τής 
τροφής . Ό δ J εκβάλλει καί κόπτει αυτόν ς' οί 
δ' εκβαλλόμενοι βοώόι, καί όντως υπολαμβά¬ 
νει αυτούς ή φήνη. Ή δε φήνη επάργεμός τ 
86τι, καί πεπήρωται τούς δφχλαλμονς. Ό δε 5 
άλιαίετος όζυωπέότατος μεν εΰτι, καί τά τέκνα 
αναγκάζει ετι ψιλά όντα πρύς τόν ήλιον βλε- 
πειν, καί τόν μή βονλόμενον κόπτει καί Οτρε- 
φει' καί δποτερον άν εμπροΰϋεν οί δφχλαλμοί 
