ΠΕΡΙ ΖΧ2Γ2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. κε. 44 g 
άλίβκεται λεπτότερος. ‘H δε νάρκη φανερά εύτι 
και τούς άνβρώπονς ποιον ϋα ναρκών. Καταμ- 3 
μίζουβι δ 1 εαυτούς και όνος και βάτος καί 
ψήττα και ρίνη * καί όταν ποιηόη εαντά άδη¬ 
λα , είτα ραβ δενεται τοϊς εν τω ότδματι , ά κα¬ 
λόν 6 ιν οι άλιεΐς ραβδία * τα δε μικρά ίχβνδια 
προοερχονται ώς πρ'ός φύκια, άφ* ών τρέφον¬ 
ται. Γ Όπου δ ’ αν άνβίας όραβμ, ονκ εΰτι βη- 
ρίον' ω καί όημείω χρώμενοι κατακολν μβώοιν 
οί όπογγεΐς, καί καλοϋβιν ιερούς ίχβύς τού¬ 
τους * εοικε δε όυμπτώ μάτι' καβάπερ όπου άν 
?} κοχλίας, ονς ονκ εατιν ούδε περδιξ * κατ- 
εββ ίου ό ι γάρ π άννας τούς κοχλίας. Ό S* οφις 4 
ό βαλάττιος τό μεν χρώμα παραπλήόιον εχει 
τω γόγγρω καί τό όώμα } πλήν εϋτιν αμαυρότε¬ 
ρος καί όφοδροτερος * εάν δέ ληφβύ/ καί άφεβη, 
εις την άμμον καταδύεται ταχύ τω ρύγχει δια- 
τρνπηόας' εχει <$’ όξύτερον ϋτόμα των δφεων. 
IIν δε καλονΰι Οκολόπενδραν , όταν καταπίη 
τό άγκιύτρον y έκτρεπεται τα εντός εκτός, εως 
άν εκβάλλη τό άγκιότρον ; είβ 3 όντως είότρεπε- 
ται πάλιν εντός. Βαδίζονόι $* αί οκολόπενδραι 
προς τα κνιύύώδη, ώΰπερ καί αίχερΰαϊαι' τω 
μεν όνν οτόματι ον δάκνονύΤ, τη δε άψει καβ* 
δλον τό όώμα, ώύπερ αί καλόν μεν αι κνίδαι. Των 5 
δ* ίχβνων αί όνομαζόμεναι άλω π εκ ες, δταν αϊ- 
FI 
