45ο 
Α.ΡΙΣΤ0ΤΕΛ0ΤΣ 
ύϋωνται, δτι τό άγκιύτρον καταπεπώκαόι, βοη- 
ϋονΰι πρός τούτο, ώΰπερ καί ή όκολόπενδρα * 
άναδραμούΰαι γάρ επιπολν πρός τήν ορμιάν 
άποτρώγονΰιν αυτής. Άλίοκονται δε περί εν ίου ς 
τύπους πολυαγκίότροις εν ροώδεΰι καί βαίίεοι 
τόποις. Σνοτρεφονται δε καί αί άμιαι, δταν 
τι Όηρίον ϊδωΰι, καί κύκλω αυτών περινεουοιν 
αί μεγιόται * καν άπτηταί τίνος, άμύνονόιν. 
’Έχουοι δ' όδόντας ίοχνρούς * καί ήδη ώπται καί 
άλλα καί λάμια εμπεΟούύα καί καίλελκωιλεΐοα. 
6 Των δε ποταμίων ό γλάνις δ άρρην περί τά τέ¬ 
κνα ποιείται επιμέλειαν πολλήν. C H μεν γάρ 
ίλήλεια τεκούϋα άπαλλάττεταί’ δ δ* άρρην, ον 
αν πλειότον ΰυΰτή τού κυήματος, ώοφυλακέΐ 
παραμένων, ονδεμίαν ώφελειαν άλλην παρεχό¬ 
μενος , πλήν ερύκων τάλλα ίχ&ύδια, μη διαρ- 
πάοωΰι τον γόνον’ και τοντο ποιεί ημέρας τετ- 
ταράκοντα καί πεντήκοντά, εως αν αύξη&είς 
δ γόνος δννηται διαφεύγειν από των άλλων 
ίχβύων. Τιγνώοκεται δ 3 υπό των άλιέων, ον αν 
τύχη ώοφυλακών * ερύκων γάρ τά ίχ&ύδια άτ- 
τει καί ήχον ποιεί καί μνγμδν. Ούτω δε φιλο- 
ΰτόργως μενει πρός τοις ώοίς, ώΰτε οί άλιεΐς 
εκάοτοτε, εάν εν βαιλείαις ρίζαις τά ώά προϋή, 
αν άγονο ιν ως άν δύνωνται εις βραχύτατου’ δ 
δε δμως ονκ απολείπει τον γόνον, άλΧ εάν μεν 
