ΠΕΡΙ ΖΙ2ΠΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. κε. 45 1 
νεοςτύχη, ταχέως υπό τον άγκίΰτρου e άλω, διά 
τό άρπάζειν τα προόιόντα των ίχϋνδίων * εάν δ 3 
fi αυνή&ης καί άγκιότροφάγος, λείπει μ£ν ούδ' 
ως τόν γόνον, τω δ' όδόντι τω ΰκληροτάτω ΰυν- 
δακώ ν διαφίλείρει τά άγκιότρα. άπαντα δε καί η 
τά πλωτά και τά μόνιμα τούτους νεμεται τούς 
τόπους, εν οίς άν φυώΰι, και τούς όμοιους τον- 
τοις' ή γάρ οικεία τροφή έκάοτων εν τούτοις 
εότί. ΓΙλανάται δε μάλιΰτα τά ΰαρκοφάγα. 
Ιίάντα δε όχεδόν εότι ΰαρκοφάγα πλήν ολίγων, 
οίον κεΰτρέως και ΰάλπης και τρίγλης και χαλ- 
κίδος. Την δε λεγομενην φοΛίδα ή μύξα, ήν 
άφίηΰι, περιπλάττεται περί αυτήν, και γίγνε- 
ται καάάπερ ίλαλάμη. Των δ* όότρακοδερμων 
και άπύδων ό κτείς μάλιΰτα και πλεϊΰτον κι¬ 
νείται δι αύτον πετάμενος. Ή γάρ πορφύρα επί 
μικρότατον προέρχεται καί τά ομοια ταύτη. Έκ g 
δε τού εν ρίπου τού εν ΊΊύρρα οί ίχχλύες χειμω- 
νος μεν έκπλεουΰιν εξω πλήν κωβιον διά τό 
“ψύχος' ψυχρότερος γάρ εΰτιν ό εύρίπος' άμα 
δε τω εαρι πάλιν είΰπλεουΰιν. Ον γίγνεται δ\ 
εν τω εύρίπω οντε ΰκάρος ούτε ίλρίΰόα ούτε αλ¬ 
ί λο των άκανιληρων ούδεν, ονδε γαλέοι ούδε 
I άκανχλίαι ούδε κάραβοι ονδε πολύποδες ουδέ 
βολίταιναι ούδ* άλΧ άττα. Των δ 3 εν τω ει- 
ρίπω φυόμενων ούκ εότι πελάγιος ό λευκός κω- 
Ff 2 
