ΠΕΡΙ Ζί2ΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. κς. 4 5? 
μετά δε ταί/τα έξήνεγκεν άραμενη' καί άν μεν 
τύχη πεινώβα , έξεχύλφβν' αυτή γάρ η άπόλαν- 
Οις * είδε μη, πάλιν όρμα προς την βήραν,άκε- 
όαμενη πρώτον τό διερρωγός. Εάν δε τι [μετά- 5 
£*/] έμπεβη, πρώτον έπι το μεόον βρίζει, κά- 
κεϊβεν επανέρχεται προς τό ε μπεοόν, ώοπερ άπ 
αρχής· *Εάν δε τις λνμηνηται τού άράχνιον, 
πάλιν αρχεται της υφής: καταφερομενου του 
ήλιον, η άνατελλοντος, διά τό μάλιΟτα εν ταύ- 
ταις ταις ώραις εμπίπτειν τά βηρία. ’Εργάζεται 
δε και βηρεύει η β ή λεία, ό δ ’ άρρην 6υν απο¬ 
λαύει. Τών δ* αραχνιών τών γλαφυρών καί 6 
ύφαινόντων άράχνιον πυκνόν δυο έότΐ γένη · τό 
μεν μεΐζον, τό δ 3 ελαττον. Τό μεν ούν μακρο- 
Οκελεότερον κάτω&εν κρεμάμενον τηρεί, όπως 
άν μη φοβούμενα τά βηρία εύλαβήται, άλΧ 
έμιτίπτη άνω' διά γάρ τό μεγεβος ούκ εύκρυ¬ 
φές εΟτι. Τό δε ουμμετρότερον άνωβεν επηλυ- 
γιοάμενον τού άράχνιον οπήν μικράν. Ανναν - η 
ται δ 3 άφιεναι οι άράχναι τό άράχνιον εύβύς 
γεννώμενοι, ου ο 3 εοωβεν, ώς ον περίττωμα, κα- 
βάιπερ φιρί Δημόκριτος, άλΈ από του οώματος 
οίον φλοιόν, ή τά βάλλοντα ταϊς βριξίν, οίον 
αι υΟτριχες. 3 Επιτίβεται δε καϊ περιελίττεται 
και τοις μείζοοι ζώοις * έπεί και ταις όαυραις 
ταις μικραΐς επιβ άλλον, περί τό Οτόμα περί - 
