ΠΕΡΙ ΖΏΠΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΟ I. κζ. 46g 
ύμήνος δλον, και ύήπεται τά κηρία. \Αλλο δ 8 
νδόημα οΐον αργία τις γίγνεται των μελιττών 
καί δυόωδία των 6μηνών. Νομή δε των μελιτ- 
των τό θύμον · άμεινον δε τό λεύκάν τον ερυ¬ 
θρού. Τόπος δε εν τω πνίγει μ ή άλεεινός , εν 
δε τω χειμώνι άλεεινός. Νοΰούόι δε μάλιότα, 
όταν ερνΰιβώδη εργάζωνται νλην. 'Οταν cT 21 
άνεμος η μεγας, φερουόι λίθον εφ' εανταϊς έρ¬ 
μα πράς τό πνεύμα. ΤΙίνονόι δ*, αν μεν ή πο¬ 
ταμός πληΰίον , ονδαμόθεν άλλοθεν ή εντεύ¬ 
θεν , θεμεναι τό άχθος πρώτον * εάν δε μη ή, 
ετερωθεν πίνονααι ανεμου6 1 τό μέλι και ανθις 
επ' εργον πορεύονται. Τη δε τον μελιτος εργα- 
ϋία διττοί καιροί ε ίΰι ν, εαρ και μετόπωρον·. 
'Ηδιον δε και λενκότερον και τό όννολον κάλ- 
λιόν εατι τό εαρινόν τον μετοπωρινού * μέλι δε 
κάλλιΰτον γίγνεται εκ νεον κηρόν και εκ μό- 
ϋχον ’* τό δε πνρρόν αϊαχιον, διά τό κηρίον 
διαφθείρεται γάρ ώΰπερ οίνος νπ άγγείον * διό 
δει ξηραίνειν αυτό. 'Οταν δε τό θυμόν άνθη 
και πλήρες γίγνεται τό κηρίον, ον πήγνυται τού¬ 
το * εΰτι δε καλόν τό χρνοοειδες, τό δε λευ¬ 
κόν ονκ εκ θύμον ειλικρινούς , αγαθόν δε πρός 
οφθαλμούς και έλκη. Τον δε μελιτος τό μεν 
άόθενες αεί άνω επιπολάζει, δ δει άφαιρεΐν · τό 
δε καθαρόν κάτω. 'Οταν δε ή νλη άνθή, κη- 22 
