ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
4 7*2 
26 'Όταν δέ κρεμώντας εξ άλλήλων εν τω όμήνει, 
ϋημειον γίγνεται τούτο, ότι άπολείψει τό Ομή- 
νος * αλλά καταφυοώόι τό ΰμήνος οίνω γλυκεΖ 
οί μελιττουργοϊ , όταν τούτ αϊοιλωνται. Φν- 
τεύειν δε ουμφερει περί τά Ο μήνη άχράδας, κυά¬ 
μους, πόαν μηδικήν, ουρίαν, ωχρούς, μυρρί - 
μήκωνα, έρπυλλον, αμυγδαλήν . Γιγνώ- 
ϋκουοι δε τινες των μελιττουργών τάς εαυτών 
εν τω νομώ, άλευρα καταπάβαντες. 'Εάν δ' έαρ 
όψιον γένηται ή αύχμός, καί όταν έρυϋίβη, 
ελαττον εργάζονται αι μελιτται τον γόνον. Τά 
μεν ούν περί τάς μελίττας τούτον έχει τόν 
τρόπον . 
Κ Ε Φ. κη. {αλλοις μαύ) 
Των δε Οψηκών έοτι δύο γένη * τούτων δ' οί 
με# άγριοι οπάνιοι * γίγνονται δ 3 εν τοις όρεΰι, 
και τίκτουοιν ον κατά γης, άλλ * εν ταΐς δρυοι, 
τήν μέν μορφήν μείζους και προμηκέότεροι καί 
μελαγχρώτες των ετέρων μάλλον, ποικίλοι δε 
καί εγκεντροι πάντες καί άλκιμώτεροι * και τό 
πλήγμα όδυνηρότερον αυτών ή εκείνων * καί 
γάρ τό κεντρον άνάλογον μεϊζον τό τούτων . 
Οντοι μέν ούν διετίζονοι, και όρώνται τού χει- 
μώνος εκ δρυών κυπτόμενων έκπετόμενοι * ζώϋι 
δέ φωλούντες τον χειμώνα, ΐί δέ διατριβή εν 
τοις ξύλοις. Είοϊ δ ’ αυτών οί μέν μητραι, οί 
