ΠΕΡΙ Ζί2ΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ 1. κη. 4 η5 
μεν άκεντροι είοιν, ώΰπερ κηφηνες' οί δ 3 εχον* 
6ι κεντρον. Είόί δε οί άκεντροι ελάττονς καί 
άμενηνότεροι, καί ούκ αμύνονται' οί δ 1 ’εχον- 
τες τά κέντρα μείζονς καί άλκιμοι · και κ'ά- 
λονόι τούτους ενιοι μεν άρρενάς, τους δ* άκέν* 
τρονς ζήλειας. Πρός δε τόν χειμώνα 'άποβάλ- 
λειν δοκονβι πολλοί των εχόντων τά κέντρα' 
αντόπταις δ 5 ον πω εντετνχη καμεν. Γίγνονται 
δε οί όφηκες μάλλον εν τοϊς ανχμοϊς καί εν 
ταΐς χώραις ταϊς τραχείαις' γίγνονται δε νπό 
γην * καί τά κηρία πλάττονβιν εκ φορντον καί 
γης, από μιας αρχής εκαότον, ώόπερ από ρίζης. 
Τροφή δε χρώνται μεν καί άΐι άν&ών τινών 
καί καρπών, την δε πλείότην από ζωοψάγίας. 
ΤΙ μ μεν οι δ’ εϊόίν όχενόμενοι η δη καί των άλ¬ 
λων τινες * εί δ" άκεντροι άμφω η κέντρα εχον- 
τες\ η 6 μεν, ό δ 1 ον, ονκ ώπταϊ. Καί τών 
αγρίων όχενόμενοι ώμμενοι, καί ό ετερος εχων 
κεντρον, περί τλατερον δ’ ονκ ώφ&η. Ό δε γό¬ 
νος ον δοκεΐ εκ τον τόκον γίγνεόϋαι, άλΧ εν - 
·&νς μείζων είναι η ώς όφηκός τόκος. Εάν δε 
λάβη τις τών π οδών ΰφηκα, καί τοϊς πτεροϊς εα 
βομβεΐν, προόπέτονται μεν οί άκεντροι, οί δε 
τά κέντρα εχοντες ον προόπέτονται * ω τινες 
τ εκ μηρί ω χρώνται, ώς τών μεν άρρενων όντων, 
τών δε ιληλειών. Άλίακονται δ’ εν τοϊς όπη- 
