ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. λα. 4 7 9 
ηβη όφοδρα φιλοπαΐγμων καί Οτερκτικός. Έν 
δε ταϊς ιλήραις δρώμενος μεν ουδέποτε φεύγει 
ουδέ πτηόβει, άλΧ εάν καί διά πλη&ος άναγ- 
καό&η των ιληρενόντων ύπαγαγειν, βάδην υπο¬ 
χωρεί και κατά οκέλος, και κατά βραχύ έπι- 
ότρεψδμένος' εάν μεντοι έπιλά βηται δαϋέος, 
φεύγει ταχέως, εως αν καταοτη εις φανερόν * 
τότε δε πάλιν υπάγει βάδην. *Έν δε ταϊς ψιλαΐς 
εάν ποτ άναγκαό&η εις φανερόν διά το πλψ9ος 
φεύγειν, τρέχει κατατείνας, και ον πηδά. Τό 
δε δρόμημα όννεχες ώαπερ κυνός εΰτι κατατετα- 
μένον. /ίιώκων μεντοι επιρρίπτει εαυτόν, όταν 
η πληΰΐον. Άλη&η δε και τά λεγόμενα, τό τε 2 
ιροβεϊύϋαι μάλιβτα τό πυρ, ωΰπερ καί^Ομηρός 
έποίηόε * 
Καιόμεναι δε δέται, τάς τε τρει εϋθν μένος 
περ * 
και τό τόν βάλλοντα τηρηόαντα ύεβ&αι επί τού¬ 
τον' εάν δέ τις βάλλη μεν μή, ενοχλη δε, εάν 
επαΐξας όυλλάβη, αδικεί μεν ον δ εν, ουδέ βλά¬ 
πτει τοΐς ονυξι, όείΰας δε καί φοβήόας άφίηΰι 
πάλιν. ΤΙρός δε τάς πόλεις έρχονται μάλιότα 
καί τούς άνχλρώπονς άδικονοιν, όταν γένωνται 
πρεϋβύται, διά τε τό γήρας αδύνατοι ιληρεύειν 
δντες καί διά τό πεπονηκέναι τούς όδύντας. ”Ετη 
δε ζώάι πολλά' καί ό ληφ&εϊς λέων χωλός πολ- 
