ΠΕΡΙ ΖΙ2ΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. λδ. 485 
δεύεται καί ξυνίηΰιν · επεί καί προΰκυνεΐν δι- 
δάβκονται τόν βαόιλεα * εότί δε καί εναίότίη· 
τον 7 και όυνεόει τή άλλη νπερβάλλον. ‘0 δ ’ αν 
οχενΰη και έγκυον ποιήόη, τούτον πάλιν ούχ 
άπτεται. Ζην δε φαΰι τόν ελέφαντα οί μ&ν έτη 
διακόΰια, οί δε εκατόν εϊκοόι, και τήν & ή λείαν 
ιΰα ΰχεδόν τω άρρενι * άκμάζειν δε περί ετη εξή¬ 
κοντα * πρός δ£ τούς χειμώνας καί τά ψύχη 
δύΰριγον είναι. ’Έότι δε τό ζώον παραποτά¬ 
μων y ον ποτάμιον * ποιείται δε καί διά τον 
νδατος τήν πορείαν · εως τούτον δε προέρχεται, 
εως αν ό μυκτήρ νπερεχη αντον * άναφυϋα γάρ 
διά τούτου καί τήν αναπνοήν ποιείται * νεϊν δ* 
ον πάνν δύναται, διά τό τον όώματος βάρος. 
' ' 
ΚΕΦ. λδ. (άλλοις μζ.) 
Οί δε κάμηλοι ονκ άναβαίνονοιν επί τάς 
μητέρας , αλλά καν βιάζηταί τις , ον χλελονβιν 
ήδη γάρ ποτε 9 επειδή ονκ ήν όχεΐον, 6 επιμε¬ 
λητής περικαλύψας τήν μητέρα 9 εφήκε τόν πώ¬ 
λον · ώς δ 1 όχεύΰαντος άπέπεΰε, τότε μεν άπετε- 
λεΰε τήν ουνουοίαν, μικρόν δ 3 νοτερόν δακών 
τον καμηλίτην άπεκτείνε. Λεγεται δε καί τω 
Σκυ&ών βαοιλεϊ γενεΰ&αι ίππον γενναίαν , εξ 
ής άπαντας άγα&ούς γίγνεοι9αι τούς ίππους * 
τούτων εκ τον άρίΰτον β ούλο μεν ον γεννήοαι εκ 
Ήΐα 2 
