ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ I. λζ. 48 9 
καί λοννται, οιον περιΰτερο} και ατρον&ός. Των 
δέ γαμψωννχων οι πολλοί ουδέτερον. Ταυ τα 
μεν ούν τούτον έχει τόν τρόπον. Τδιον δ 1 ένίοις 
ϋυμ βαίνει των όρνιίλίων τό άποψοφεΐν, ο Ιον 
καί ταίς τρνγόόι' ποιούνται δε καί περί την 
έδραν κίνηόιν οί τοιοντοι ίΰχνράν άμα τη 
φωνή. 
Κ Ε Φ. λζ. {άλλο ις ν.) 
Μεταβάλλει δέ τά ζώα ον μόνον τάς μορ- 
φάς ένια καί τό ή&ος κατά τάς ηλικίας καί 
τάς ώρας, αλλά καί έκτεμνόμενα. Έκτέμνεται 
δέ των ζώων δΰα έχει άρχεις * εχονόι δέ οί μέν 
ορνι&ες τούς άρχεις εντός καί τά ώοτόκα των 
τετραπόδων πρός τη όΰφνϊ, τά δέ ζωοτόκα καί 
πεζά τά μέν πλεϊΰτα εκτός, τά δ 5 εντός * πάντα 
δέ πρός τω τελεί της γαΰτρός. Εκτέμνονται δέ 
οί μέν όρνιίλες κατά τό όρροπύγιον, κα&* ο βνμ- 
πίπτον6ιν όχενοντες' ενταν&α γάρ εάν έπικάν¬ 
θη τις δνόίν η τριόί ΰιδηρίοις, εάν μέν η δη τέ¬ 
λειον ον τα , τό τε κάλλαιον έξωχρον γίγνεται 
καί ,ονκέτι κοκκνζει, ον δ* επιχειρεί όχενειν · εάν 
δ * έτι νέον οντα, ονδέ γίγνεται τούτων ονδέν 
ανξανομένον. Τόν αντόν δέ τρόπον καί επί 
άν&ρώπων εάν μέν γάρ παίδας όντας πηρώϋη 
τις, ον τε αί νΰτερογενεΐς επιγίγνονται τρίχες, 
ούτε η φωνή μεταβάλλει, αλλά οξεία διατελεϊ' 
