ΠΕΡΙ ΖΧ2Χ2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Κ. α. 4 g5 
καί μή πεπλανημενως, νγιαίνοντος τον οώ- 
ματος · ύημαίνει γάρ ουτω γινόμενα, καλώς 
εχειν τό] άνοίγεο&αι, καί δεχεοίάαι την 
εκ τον όώματος υγρότητα , oVav τό οώμα δίδω. 
'Όταν δε η πλεονάκις η έλαττονάκις η πεπλανη¬ 
μενως άφίωβι, τον άλλον ο ώ ματος μή ον ναι- 
τίον δντος , άλΧ νγιαίνοντος, ανάγκη το ντο 
Ονμβαίνειν δι αντάς. Καί διά κωφότητα ονκ 
ανοίγονται [< 5 ’] εν τοΐς καιροϊς * ώΰτ ολίγα δέ¬ 
χονται * ή μάλλον επιύπώνται τό υγρόν, διά τι- 
να φλεγμαοίαν αυτών * ώΰτε θεραπείας Οημαί- 
νονϋι δεόμεναι, ώϋπερ και όφ&αλμοι καί κν- 
Οτις, καί κοιλία, καί τάλλα. Πάντες γάρ οί 
τόποι φλεγμαίνοντες ελκονοιν υγρότητα τοιαύ- ' 
την, ή πεφνκεν έκκρίνεό&αι εις εκαΰτον τόπον, 
άλλ ? ον τοιαντη ή τοοαντη. *'Ομοίως δε καί ή 4 
νοτερά πλείω άποδιδονοα, Οημαίνει φλεγματικόν 
τι πάίλος, εάν δμοια μεν πλείω δ 5 αποδίδω * εάν 
δε ανόμοια καί ΟεΟημμενα μάλλον ή ο ία ταϊς 
νγιαινονοαις προέρχεται, τότε μεν ήδη πά&ος 
καί επίδ ήλον γίνεται * . ανάγκη γάρ καί πόνους 
τινάς έπιόημαίνειν, εχονοης ώς ον δει. Ταϊς δ* 
νγιαινονοαις τά λευκά καί ΟεΟημμενα προέρχε¬ 
ται, ταϊς μεν καί άρχομενών ταϊς δε πλείοταις 
ληγόντων τών καταμηνίων. σ Οοαις μεν ονν Οε¬ 
Οημμενα μάλλον γίνεται ή ταϊς νγιαινονοαις , ή 
