ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Κ. β. 4 9 ? 
ταί δ* αυτών ότέ μεν άρρωΟτότεραι , ότέ δέ 
ίβχνονβι μάλλον' καί ότέ μεν ύγρότεραι, ori 
δε ξηρότεραι * καί φοιτά ανταΐς, δταν μεν πλεΐον 
τό ϋώμα αυτό, πλείω' δταν δ\ έλαττον, έλάττω * 
και εάν μεν υγρόν, ύδαρέοτερα' εάν δε ξηρόν, 
βναιμότερα · καί άρχονται μεν εκ λευκών γα* 
λακτοειδών, άνόΰμων μενόντων · τά δε φοίνικα 
μεν, άπολήγοντα δε λευκότερα, έοχάτης κατα- 
μίξεως . Όομήν δ 1 έχει τά λευκά ταϋτα ον 0η· 
πεδόνος, αλλά δριμυτέραν και βαρυτέραν, ούτε 
πύου' και άνευ μεν τήξεως, μετά μέντοι &ερ- 
μαοίας ? όταν ούτος η ό τρόπος τών όημείων* 
"Οοαις μεν ούν ουτω ου μ βαίνει, τανταις έχονοιν 
ώς δει τά περί τάς νΰτέρας πρός την τέκνωοιν. 
Κ Ε Φ. β. 
Καί πρώτον ταϋτα οκεπτέον, εί καλώς έχει' 
μετά δε ταϋτα, πώς έχει τό ΰώμα τών νοτερών * 
δει γάρ εις ορ&όν εχειν' εί δέ μή, ονχ έλξουΰιν 
εις αντάς τό Οπέρμα. Εις τό πρόο&εν γάρ αν - 
τών καί η γυνή προΐεται, ώς δ ήλον, δταν εξονει - 
ρώττωΟιν αύται τελέως * τότε γάρ ούτος ό τό¬ 
πος θεραπείας δεΐται αύταϊς νγραν&είς, ώοπερ 
εί άνδρί ουνεγίνοντο' ώς προϊεμέναις ενταύθα 
καί τό παρά τοϋ άνδρός ? εις τόν αυτόν τόπον, 
καί ονκ εις τάς ύοτέρας εϊοω * αλλά δταν ένταν- 
ϋα προΐωνται, εντεϋϋεν οπώοι τώ πνεύματι, 
ο Ιον αί ρίνες, καί αί νΟτέραι τό οπέρμα. Διό 
\\ 
