ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Κ. γ. 4 9 9 
ουτω γιγνόμενα, ότι καλώς εχονόιν αί νοτεραι, 
καί ποιον οι τό αυτών εργον * τώ μεν μι) ενάνς 
άνεότομώόίλαι, αλλά μαλακόν τό Οτόμα γίνε - 
όάαι, οτι άμα τώ άλλω όώματι λνομενω λύον¬ 
ται , και ονκ ε μποδίζον 6 1 , καί άφιάοι πρώτον 
τά άπ* αυτοί του Ονόματος * όταν δε πλείω τό 
όώμα προίηται, άναοτο μοννται' οπερ εΰτί ΰτό- 
ματος νγιεινώς εχοντος . Πανοαμενων δε τών 
6η με ίων τώ \_μη] ενϋνς ονμπίπτειν, Οημαίνον- 
Οιν , οτι, αν άπορη 6?], κεναϊ και ξηραί γίνονται, 
καί διψηραί, καί ονκ εχονΰι λείψανα περί την 
δίοδον. Προςόπαότικαί ονν ονοαι, όημαίνονοι 
καλώς εχειν πρός τό ύνλλαβειν πληόιάόαντος, 
όταν όντως εχωοιν άνεν άλγονς, καί [μετά] 
άναιΰ&ηύίας * τό τε μη άλλοιότερον εχειν τό 
όνομα, άγα&όν ' καί γάρ τούτο όημαίνει, δτι 
ονδέν εότιν, ο κωλνει μή ονμμνειν αντάς όταν 
δε?/. Περί μεν ονν ονομάτων νοτερών, εκ τού¬ 
των η οκεψις εότιν, εί εχει ώς δει, η μη. 
Κ Ε Φ. γ. 
Περί αντην δε την νοτέραν δει όνμβαίνειν 
τοιαντα μετά την κάίλαρόιν πρώτον μεν εν τοϊς 
νπνοις ώς όνγγινομενην τώ άνδρί, καί προϊεμε- 
νην, ώς αν εί παρεπληόίαζε, ραδίως ' αν τούτο 
φαίνηται πλεονάκις πάοχονόα, άμεινον. Καί 
άνιόταμενην ότε μεν δεΐοάαι θεραπείας, οϊας 
όταν πληόιάΰη άνδρί' ότε δε, ξηραόίας' την δε 
Ii 2 
