ΠΕΡΙ Ζί2Ι2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Κ. γ. 5ο5 
αίτια τά πρώτα, τοΐς δε ονδεν των δε, τά μεν, 
τά δε ον. Αποδίδωϋιν ονν κατά λόγον και τά 
άποβαίνοντα · καί τοΐς μεν, διά πάντων ϋνμ- 
βαίνει διελ&εϊν των αυτών παθημάτων · τοΐς δε, 
διά πολλών , οίς πολλά * τοΐς δε, δι ολίγων * 
τοΐς δε, δι ον&ενός, δϋοις μηδέν. Είϋι δε τινες, ιο 
αΐ πάϋχονϋί τι το ιού τον, δ καλονϋιν εξανεμον- 
βϋαι. /Ιεΐ ονν τούτο μη πάϋχειν. 'Εϋτι δε τΰ 
τοιοντον πά&ος * όταν ϋνγγενωνται τώ άνδρι, 
ο ντε προϊεμεναι δηλαι τό ϋπερμα, ο ντε κνΐϋκον- 
ται · διό και καλείται εξανεμονϋιλαι. Αίτιον δε 
τον πάίλονς η νϋτερα, όταν η λίαν ξηρά * ελκν- 
ϋαϋα γάρ πρός αντήν τό νγρόν, άφίηΰιν εξω' 
τό δί καταϋκελετενεται, και μικρόν τι γινόμε¬ 
νον εξ αυτόν απεπεβε τε, και ελαίλε διά μικρό¬ 
τητα εξ ιόν. Και όταν μεν τούτο ΰφόδρα πά&η 
η νϋτερα, και γενηται νπερξηρος, ταχγν τε άπ- 
ίβαλε, και ταχύ δ ήλον γίνεται, οτι ον κνει' 
εάν δε μη ΰφόδρα ταχέως ταντα ποιη, εν τώ 
μεταξύ χρόνιο δοκεΐ κνειν, δν αν εχη αντή πρός 
αυτήν, εως άν άποβάλη * και δμοια ΰνμβαίνει 
ταχύ τανταις πάίάη, οία ταΐς όρ&ώς κυονϋαις · 
και εάν γίγνηται πολύς χρόνος, αίρεται η νϋτε¬ 
ρα ' ώϋτε φανερώς δοκεΐ κνειν, εως άν άποπεϋη * 
τότε δε όμοια εγενετό, οία προ τον ήν. Αναφε- 
ρονϋι δε τούτο τό πά&ος εις τό δαιμόνων * δ 
εϋτι &εραπεντόν, εάν μη φνϋει τοιαντη η ϋφό- 
