ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Κ. s. 5oj 
ρηται εχειν, αν μ ή δ άνηρ αίτιος ή της ατε¬ 
κνίας, η άμφότεροι μεν δύνωνται τεκνονϋιλαι, 
πρός άλληλονς δε μη ώύι ύύμμετροι πρός τό 
άμα προΐεοάαι, αλλά πολύ διαφωνώΰιν, ονκ 
εοονται τέκνα τούτοις. 
Κ Ε Φ. ε. 
Τού μεν ούν είδεναι τά τον άνδρός αίτια, 
ΐότι μεν και άλλα βημεΐα λαβεΐν * ά δε ράω μά- 
λιότ αν ψαίνοιτο, [τάδεζ\ προς άλλας πληΟιάζων 
και γεννών. 'Όταν δε πρός άλληλονς μη ονν- 
δρόμως εχωοι, πάντων των είρημενών ύπαρζάν- 
των, ον γεννώοιν . Αηλοΐ γάρ, ότι τούτο αίτιον 
μόνον * είπερ γάρ και η γννή ονμβάλλεται εις 
τό ΰπ έρμα καί την γενεΰιν, δ ήλον ότι δει ίοο- 
δρομη 6αι παρ άμφοΐν. °Εάν μεν ούν δ μεν τα¬ 
χύ εκποιηόη, η δε μόλις , {τά γάρ πολλά αί γυ¬ 
ναίκες βραδύτεραι,) τούτο κωλύει . Αιό καί 
ονζενγνύμενοι ον γεννώ 61 μετ άλλήλων γεν- 
νώντες δε, όταν εντύχωΰιν ίΰοδρομούΰι πρός 
την όννονοίαν. Εί γάρ η μεν όργώΰα καί παρ- 
εΰκενά 6μεν η εϊη, καί έννοιας εχονΰα επιτήδειας, 
δ δε προλελνπημένος καί κατεψνγμένος, άνάγ- 
κη τότε ίβοδρομηΟαι αυτούς άλληλοις, 
ΚΕΦ. ς. 
Φανερά δε τά ζώα εΟτίν, όταν δχενάηναι 
δεηται' διώκει γάρ τά άρρενα * οίον αί άλεκτο- 
ρίδες διάκονοι καί νφιζάνονοιν αύταί, εάν μή 
