6 
AD NO TATI O NES 
ορχιλος] Vulgatum ορχιλος correxi. Aristophanis Aues 
versu 568. καν Aii Svr) βααιλει κριόν, βασιλεύς έστ όρ- 
χίλος όρνις. Idem Vesparum ι5ι3. όσον τό πλήθος κατέ- 
πεσεν των όρχίλων. Scholia graeca paruam et libidinosam 
auem volunt esse. Hesychius: ορχιλος, όρνΐι9άριον των 
ενωνήτων ’ λέγεται δέ νπο τινων σαλπιγκτής, idem auem 
aliquam vocari ait σάλπιγγά et σαλπιγκτήν. Pliotii Lexi- 
con MS. Οργίλος, βασιλικός, σαλπιγκτής , όρνεον ομοίως 
σάλ.ίίγγι φΰεγγόμενον. Antoninus Liberalis c. ι4. ex Ni¬ 
candro Alcandrum narrat mutatum in auem όρχίλον. C. 
Gesuer eandem putabat auem, quae et πρέσβυς et βασιλεύς 
et τροχίλος dicitur, inprimis propter locum priorem Ari¬ 
stophanis. Sed coniectura haec nititur opinio admodum 
dubia. Philosophus etiam βασιλέα separatim nominauit. 
Arato versu 1025. signum tempestatis praebent ορχιλος ή 
και έρΐ'&ενς δννων εις κοίλας οχεάς. quem locum interpre¬ 
tatus Auienus posuit: infestus fioricomis hymenaeis orchi- 
lus, de augurio infausto nuptiis intelligens. Euphorion in 
Apollodoro apud Tzetzem ad Lycophr. p. 83. ποικίλον ου¬ 
δέ μέλαθρον ορχιλος επτη Κυζικος, ονδ * ήεισε κακόν γά¬ 
μον έχρ&ομενος κρέ'ξ. qui locus opinionem de orcliili augu¬ 
rio nuptiis infausto ab Auieno traditam confirmat. 
περιπέτεται ] Vulgatum περιπέταται ex emendatione 
Sylburgii et Scaligeri correxerunt Edd. recentiores. De¬ 
inceps verba d καλείται £αυμαζειν desunt in R. A. et ver- 
sione Scoti. Ex verbo βανμαζειν duxit dulcissimam fa¬ 
bulam Aesopus de sapientia noctuae apud Dionem Chry- 
sostomum Orat. 12 . Tom. I. p. 3. cui similis ibidem Toni. II. 
p. 387 . ed. Reiskii. Fabulam alia ratione tractasse videtur 
scriptor, vnde Seruius ad Georgica 1 , 4o3. haec retulit: 
Nyctimene postquam cum patre concubuit — conuersa in 
auem (noctuam), quae pro tanto facinore omnibus anibus 
| est admirationi. De aucupio per noctuam dictum ad Ixeu- 
tica Dionysii vel Oppiani et ad Palladium. 
4. πρέσβυς ] Thornae presbis. Gaza vertit: Quin etiam 
