8 
AD NO TAT IONES 
Ideo pugnat cum Ipso. Fortiores enim habet pugnes, quam 
cornus, et est velocioris volatus. 
βρέν$ος~\ Gaza: anas , gauiaet harpa inuicem dissident. 
Thomae versio brentalus habet. Plinius: dissident aqua¬ 
ticae et gauiae , harpe et triorches accipiter. Hesycliius: 
βρένος — ορνεον, ο καί βρένχ9ον. Aelianus Η. A. 5, 48. 
καί βρενΰος καί παγρος (πολέμιοι)· vbi Pbiles βρίνΰος ha¬ 
bet. Sed idem Aelianus 4, 5. inimicas commemorat αρπην 
καί ερωδιόν προς λαρον. Nostro infra cap. ιι. βρίνΰος, 
vel,vt est in Med. versione Thomae et Gazae, βρένϋος cum 
vpupa montes et syluas habitare, praeterea εύβίοτος καί 
ωδικός dicitur. Quare hic βρένΰος locum obtinere posse 
non videtur. In Alberti versione bathyos, species mer¬ 
guli, latroz } ciuis marina atba melba dicta nominantur. 
Τριόρχης — αντονς ] Gazae versio.: buteo in alio genere 
hostis ranae et rubetae et anguis est. Thomae: Lriorchus 
autem et frinus et cormarandus. Camus ex suo libro po¬ 
suit cormctrctrida, et suspicatur, pro οφις Thomam φήνη 
scriptum legisse. Censor versionis et editionis Gallicae in 
Ephemeridibus Goettingeusibus putabat, Plinium ita scri¬ 
ptum legisse hunc locum: βρένχ9ος και λάρος. Άρπη καί 
τριόρχης' τριόρχης δε και φρόνος καί οφις. Harpen enim 
esse auem montanam, non aquaticam, vti constet ex Op- 
piani Ixeuticis. In Plinio io. cap. i4. Editiones veteres om¬ 
nes cum Vincentia habent: Aquaticae anates et gauiae, 
harpe et triorches accipiter. Sorices et ardeolae inuicem 
foetibus insidiantes. Harduinus vocem anates male omisit, 
cum in eius Codicibus deesset. De harpe res est nondum 
ad liquidum perducta·, et si constaret vndequaque de ea, 
Plinii errorem nemo potest praestare. Aelianus Η. A. 4, 
5. άρπη καί ερωδιός προς λάρον. Scholia Homerica Veneta 
p. 447 . ad II. T. 35ο. η δ'άρπη εικνία ita docent: αρπρ, τω 
Ικτίνο)’ ol δε ζωον θαλάσσιον πολέμιον λάρορ καί βρέννορ. 
φιλεϊ δε την τροφήν , ην άν σννάγη, φυλαττειν επί τοις 
