AD LIBRI IX. GAP. II. 
§ 
γάμφεσι καί ταυτήν έπιχορηγεϊν τοϊς νεοσσοΐς . — ol Si τον 
Ικτίνον, ότι &φ ύψους ιπτάμενος εύχερώς, οπού θέλει, κα- 
ταρράσσει. Tzetzes Cliiiiad. V,4i3. Ικτίνος όρνις τίς έστιν, 
όνπερ καλουμεν άρπην, άρπάζων τά νεόττια τα των άλε- 
κτορίδων. Τούτον εκ μόνων λε'γουσιν υδάτων των όμβριων 
πίνειν, και ρω καταψνρας μόνω των όμβρημάτων. Eu- 
statliius ad Homer. ρ. 1256 . ed. BasiL οί δε ζώον θαλάσ¬ 
σιον λάρω πολεμούν. Vnde patet, vulgarem liuius loci di¬ 
stinctionem in libris etiam antiquissimis Philosophi fuisse ^ 
atque hac sola auctoritate nititur traditio de natura aqua¬ 
tica harpae. Ceteri enim scriptores omnes terrestrem et 
montanam faciunt harpen. Interpretationes recenti orum 
varias memorauit Camus Commentar, p. 4ii. Sed vnde 
duxit Tliomas cormarandum vel cor morandam? Gallicum 
cormoran in eo facile agnoscas. Albertus etiam post larum 
posuit haec: aliquando autem eadem de causa pugnant 
trichachyz et coronoz, quod est coruus aquaticus. Hic 
ipse coruus aquaticus est, quem Galli vocant cormoran 
Vnde igitur Tliomas Albertusque habuerunt eius nomen 
et mentionem? Albertus autem post illa superiora haec 
subi unxit: Tyrus autem aquaticum est animal, vocatum 
trihaur, comedit vtrunque istorum. In vitioso nomine τριόρ- 
χης latere videtur. 
τρύγων — ό χλωρενς.~\ Gazae turtur — luteus. Aelianus 
Η. A. 5, 48. πάλιν τε ό χλωρενς προς τρυγονα. Albertus : 
similiter autem turtur inuenitur pugnare cum aue quadam 
rapace, quae cladem graece, latine autem glaro vocatur, 
et est de genere militi parui, et est causa pugnae, quod 
glaro nititur rapere pullos turturis de nido. — In tali ita¬ 
que pugna glaro aliquando interficit turturem antiquum , 
Sca liger suspicatur de aue, quae in Liguribus Taurinis 
doris vocatur, turturi par aut fortasse maior, rostro longo, 
sed neque lutea neque viridis. 
τνπανον] Vulgatam ταπύνον ex Med. V. R. A. correxit 
Camus.. In Regio manus secunda τνμπανον scripsit, quod 
