18 
A D Ν Ο TAT IONES 
ctae auis. Deinceps τρέφονται, habet Reg» pro ζωσιν. 
Totum membrum άπό γάρ των αυτών ζώσιν omisit Anibr. 
Sed ecce Tbomas vertit haec ita: cato quidem, quoniam 
cum in domo sunt ambo, ab eisdem piuunt. Is igitur 
scriptum legit: τή μεν γαλή, ότι (vel έπεϊ) κατ οικίαν 
'όταν ώσιν άμφότερα, άπό των αυτών ζώσιν. Albertus 
γαλήν gali siue edum vertit. 
9. αίσάλων\ Albertus: Auis etiam dicta latine aeselon 
cum vulpe pugnat. Paulo postea vocat aeseloz. Aelianus 
2, 5 ι. μάχεται δέ καί όρνι&ι ίοχυρω, τω καλού μένω αί - 
σάλωνι, καί όταν ΰεάσηται άλώπεκι μαχόμενον, τιμωρεί ■» 
ται * προς γάρ εκείνην έχει τινά φιλίαν. Plinius 10. c. η [ ι. 
Aesalon vocatur parua auis , oua corui frangens , cuius 
pulli infestantur a vulpibus. Inuicem haec catulos eius 
ipsamque vellit. Quod vbi viderunt corui, contra auxilian¬ 
tur, velat aduersus communem hostem. Antigonus c. 64. 
καί τον αίσάλωνα δε πολέμιον είναι τή άλώπεκι · τον δε 
κόρακα καί την άλώπεκα φίλους ’ πολεμεΐν δέ καί τον κό¬ 
ρακα τώ αία αλώνι * διό καί τνπτομέν?^ τή άλώπεκι βοη- 
r&tlv. Hesychio αίαάρων είδος Ιέρακος est. In Hygini 
fabula 20. Pater Daedalion — conuersus in auem daeda- 
lionem, id est accipitrem. Interpretes corrigunt Aesalon 
■— aesalonem.. Etymologicum Μ. Αίσακός — καλείται δέ 
καί τό ζώον ό αίριιίακός αϊσακος. vbi videtur έρίβακος 
scribendum. Aesacum puerum in mergum mutatum ha¬ 
bet Seruius ad Aeneid. 4 , 254 . et 5 , 128. 
αίγυπιός δε] Canis, ό άετός habet; et vitii quid latere 
videtur. Supra enim sect. 6. fuit iam dictum : καί αίυά- 
λων δέ αίγυπιω πολέμιος. Albertus hic primo loco nomi¬ 
nat agolylon, quem nos caprimulgum vocamus: impugnat 
auem., quam vocant celeon, quam quidam laline trochyIo¬ 
nem esse interpretantur: et ambae hae aries nocent vulpi: 
hae ambae anes sunt de genere aquilarum et sunt vncoso— 
rum vnguium. Agolfyez autem sine agofiloz, quem ca¬ 
primulgum vocamus, pugnat cum vulture. Similiter autem 
