AD LIBRI IX. GAP. IV* 
a5 
vertit, Albertus sub pluma, qui in postrema narratione 
addit: Tunc enim sequuntur arietes; propter quod etiam 
repulsae'oues ab igne, quum ardent caulae, recurrunt in 
ignem: et similiter faciunt equus et mulus, sed non tan¬ 
tum sicut oues. Plinius 8. s. y 5 . Quam stultissima ani¬ 
malium lanata. Qua timuere ingredi i vnum cornu raptum 
sequuntur . An voluit exemplum arietis adducti et ver¬ 
bum κομίσωσι exprimere? Idem 28. c. 20. In incendiis 
si fimi aliquid egeratur e stabulis, facilius extrahi nec re¬ 
currere oues bouesque. 
2. ηρύγγον] Vulgatum κρνγγον, quod est etiam in V. R. A. 
correxit Sylburg et egregie emendationem firmauit. Verum 
habet Med. Versio Gazae Plinium sequitur: Tbomae vero 
habet: Caprarum autem eum vnius cepit quis summitatem 
inflexionis tybiae 9 est autem vehit palus y aliae stant vel- 
vt infatuatae, respicientes ad illam. ' Ego in libro Li~ 
'psiensi scriptum legi summitatem imphxionis tibiae — pa¬ 
lus. Sed voluit sine dubio pilus scribere. Albertus ita: 
quando caprarum aliqua rapitur ab aliquo animali prae¬ 
dante, subito eriguntur aliae caprae et aspiciunt eam aspe¬ 
ctu stolido, antequam fugiant. Antigonus c. fi 5 . τών 8 ’ 
.αιγών όταν μία τϊς λάβη το άκρον τον όρντίου 3 έστϊν 
δ’ οϊον ^ρϊξ, τάς άΐλας έστάναι οϊον μεμωρωμένας, εμ- 
βλεπούσας είς εκείνην. Plinius 8. c. /. Dependet omnium 
caprarum mento vilius, quem aruncum vocant. Hoc si 
quis apprehensam ex grege vnam trahat, ceterae stupentes 
spectant. Id etiam euenire, cum quandam herbam aliqua 
ex eis momorderit. Scilicet Theophrasti narrationem ex 
libro' de animalibus, quae inuida vocantur, excerpsit 
Pliotius: 8 id τί η αιξ, όταν λάβη τό ήρνγγιον είς το στόμα, 
μένει καί τάς άλλας ϊστασ$αι ποιεί; Hanc Theophrasti 
rationem secutus est Plutarchus Sympos. Quaesi. 7, 2. de 
Sera numinis vindicta p. a 5 o. ed. Hutfceii. vbi est: 8 f rjv 
αιτίαν, αίγός τον ηρυγγίτην λαβούσης εις τό στόμα β ολον 
έφίσταται τό άίπόϊιον, άχρις αν έ'ξέλτ} προσελβών ό αί- 
