A D N O TAT IONES 
32 
τρας habet; idem cum Canis. Reg. et versione Thomae ηδη 
inserit ante φασίν, et recepit Camus, sed supra in simil¬ 
limo loco 6 . c. 26. s. 2. Med. et versio Thomae idem voca¬ 
bulum omittunt. Plinius 8. s. 5 o. Editos partas exercent 
cursu et fugam meditari docent', ad praerupta ducunt sal¬ 
tumque demonstrant. Antigonus c. 35 . ex h. 1 . excerpsit 
haec: Τάς δ έλαφους λέγει, τίκτειν τιαρά τάς οδούς, φευ- 
γούσας τά ΰηρία · ήκιστα γάρ επιτίβεσύται τους λύκους 
ενθάδε * άγειν δε καί τα τέκνα έπϊ των σταΰμων εΰιζού- 
σας ού δεϊ άποφεύγειν * είναι δε τούτο πέτραν άπορρώγα, 
μίαν εχουσαν οδόν . Albertus: phi sunt fissurae et c onca* 
vitates petrarum aut antra aliqua, quae non habent introi¬ 
tum unum. 
ό άρρην — παχύς ] Plutarchus de Solertia animalium 
p. 170. ed. Hutt. vel cap. 16. των έλάφων al <&ήλειαι μά¬ 
λιστα τίκτουσι παρά την οδόν, ο που τά σαρκοβόρα 3 ηρία 
μη πρόσεισιν * οϊ τ άρρενες , όταν αίσΰωνται βαρείς υπό 
πιμ&λης καί πολυσαρκίας οντες, έκτοπίζουσι σώζοντες 
αυτούς τω λαν&άνειν, οτε τω φευγειν ού πεποίϊασιν. quem 
locum cum exscriberet Aelianus 11 . A. 6, 11. in parte poste¬ 
riore mala interpretatione narrationem corrupit: κατα- 
ττιανϋεϊσα δε ούκ έτι τέκοι παρά τάς οδούς' οίδε γάρ, ότι 
δραμεΐν εστι νωΰεστέρα · τίκτει ούν εν τοϊς άγκεσι καί τοϊς 
δρυμοΐς καί τοΐς αύλωσι. 
οπώρας ονσης ] Haec verba omittunt Codd. temo ore fru¬ 
ctuum Gasa vertit: sed omisit etiam Albertus. Plinius 8. 
s. 5 o. uhi se praepingues sensere, latebras quaerunt, faten- 
tes incommodum pondus. Sequentem copulam καί ante τά 
κέρατα omisit Thomas. Contra eandem post όβεν omittunt 
Edd. quaedam. Prouerbium versio Thomae ita memorat: 
vade vbi cerui. Auctiorem igitur locum legit. Pariter Al¬ 
bertus : vade ad locum, vbi cerui eticiunt cornua. Sine 
vei bo posuit Zenobius Prov. Centur. 5 , 52 . atque inde Sui das 
jn Όπου. Postea τό άριστον κέρας Med. habet. 
αποκρύπτει] Vulgatum άποκρνπτειν ex Med. V. R. cor- 
