AD LIBRI IX. CAP. VI. 
33 
rexit Camus, vti fieri iam olim voluit Sylburg. Deinceps 
αητός vulgatum ex Basii, correxerunt Editores post Syl- 
burgium. Plinius 8. s. 5 o. Cornua inares habent, solique 
animalium omnibus annis stato tempore amittunt: ideo sub 
ipsa die quam maxime inuia petunt . Latent amissis, vel- 
pt inermes: sed et hi bono suo inuident. Dextrum cornu, 
negant inueniri, ceu medicamento a iquo praeditum: id- 
que mirabilius fatendum est, cum et in vinariis mutent om¬ 
nibus annis: defodi ab iis putant. Theophrasti etiam libri 
fragmentum de animalibus inuidis : καί ό ελαψος τό δεξιόν 
κατορνττει κεράς. Ita etiam Aelianus H. A. 3 , 17. Auctor 
•ΰαυμασίων άκονσμ. cap. 76. τάς εν ΊΤπείρφ έλαφονς κατο- 
ρνττειν φασϊ τό δεξιόν κεράς, όταν άποβάλωσι, και είναι 
προς πολλά χρήσιμον. Vides, hos scriptores omnes vti verbo 
κατορνττειν ; vnde suspicio mihi nata est, lioc etiam 
in nostro loco olim κατορνττειν luisse scriptum pro άπο- 
κρυπτειν. Quo verbo posito, facilius etiam poterit indagari 
origo fabulae, de quo ad extremum caput dicam. Quod 
vero scriptor dav μασίων factum ceruorum Epiri finibus 
circumscripsit, id eius errori equidem adscribo, simili ei, 
quo ceruos άχαίνας iu ceruos Achaiae mutaui.t, vt paulo 
postea monebitur. 
2. παττάλονς — Ήατταλίας~\ Gaza subularum — subu¬ 
lones vertit. Versio Thomae brachium libe — passalios quasi 
rectos ad modum lancis librae habet; in priore compendio 
librae latere videtur. Alberti: vomer — cornua bimi cerui 
pomeralia. Gaza Plinium secutus est, qui 11. s. 45 . Spar¬ 
sit haec in ramos {natura), vt ceruorum: aliis simplicia tri¬ 
buit , vt in eodem genere subulonibus ex argumento dictis: 
vbi cum Salmasio Bocbartus subulones interpretatur ory* 
ges, propter glossam, quae habet Sablo nes , όρυγες. Alia 
habet Subulo, αυλητής, vti Festus: Subulo Tusce tibicen 
dicitur, vnde Harduinus dictos ait ceruos subulones, quo¬ 
niam ex cornibus eorum tibiae fieri solitae sint; quo nihil 
poterat ineptius excogitari. Idem Plinius 28. s. 53 . de 
Adnot. 11. C 
