44 
A D N O TAT IGNES 
Mirabil. c. 7. κα&αίρειν αυτών τούς όδόντας τα σαρκία τα 
έ'ξερχόρενα (εξύχοντα coniecit Heyne) τοϊς ρύγχεσιν έξέλ- 
κοντας. Herodotus, primus auctor narrationis, 2, 68. τάς 
βδε'λλας exquirere trochilum ait; Piutarchus de Solertia 
τα λείψανα, καί λεπτά των ένισχο μενών τοϊς όδούσι σαρ¬ 
κών vocat. Plerodotum sequitur Aelianus Η. A. 3 , 11. 
Idem 8, 25 . trochilum ita describit: d μεν τροχίλος ορνις 
έστί των έλείων εις, καί παρά τάς οχ-ΰας των ποταμών 
άλάται, καϊ 6 το αν τύχη παρεκλεγων, βόσκεταο. vbi sem- 
per τροχίλος scriptum rectius reperias, quam τρόχολος . 
Monuit de accentu interpres graecus ad Aristophanis Aues 
versu 79. vnde τροχίλος scriptum posuit Suidas. Cetero¬ 
rum scriptorum loca posui ad Aelianum et Jo. Beckmanri 
ad Antigonum et Auctorem Mirabilium, qui de genere 
etiam auiculae disputauit. Sed nuper demum Gallus Geof- 
froi ex Aegypto redux alaudae genus esse testatus est, 
quod impune os crocodili ingrediatur atque ibi legat non 
hirudines, sed oestri alicuius laruas. Albertus ita: aues 
qui latine strophilus siue strophili dicuntur, et est auis 
similis picae , varia , aquatica , habens rostrum, sicut est 
rostrum anatis — mouet collum quasi gargarizando , et 
tunc euolant. 
εχεως φάγη\ Antigonus c. 4 o. οφεως φάγη, επεσ'&ίεον 
ορίγανου * καί ποτέ τίνος παρατηρήσαντος καϊ εκτίλαντος 
την όρίγανον, ούκ έχουσαν έπιφαγεϊν, τελευτησαι. Au¬ 
ctor Mirabilium cap. 10. όταν εχεως φάγωσιν, έπεσΰίειν 
το όρίγανον * εάν δε μη ΰάττον εύρη, άποχίνηοκειν · πολ¬ 
λούς δέ άποπεοράζοντας των άγρα.υλούντων , είτούτ άλη- 
·&ές εστιν, όταν τδωσιν αυτήν τούτο πράττουσαν, έκτίλ- 
λεον το όρίγανον * τούτο δέ όταν ποιηαωσι, μετά μικρόν 
αυτήν όράσΰαι άποΰνησκουσαν. Aelianus Η. Α. 3 , 5 . et 
6, 12. Priori loco est: φαγούσα οφεως χελώνη καϊ επιτρα- 
γονσα ορίγανου. altero: χελώνη διατραγούσα ορίγανου , 
παρ’ ούδέν ποιείται τον έχιν ’ εάν δ άπορηση, τού 
πηγάνου έμφαγούσα , ώπλισται προς τον εχθρόν. Ρϋ·? 
