AD LIBRI IX. GAP. VII. 4 g 
bus hominum , eo quod cibus eius est in domibus eorum : 
diligit enim mei, et ideo corrumpit aluearia, et odit 
gallinas , et ideo degulat eas, et non comedit ex gal¬ 
linis, nisi prius omnes aut multas ex eis degulauent . 
Et haec ingenia etiam habet pulpes, et animal , quod di¬ 
citur feyton a quibusdam: et est quaedam alia species ka- 
tiz , de quo diximus. Dicunt autem , quod virga maris 
horum animalium est ossea, dura valde, sicut os, sicut 
etiam dicitur de virga vulpis: et est opinio quorundam , 
quod rasura virgae illius in potu data medicina est contra 
venenum, et sicut dicit Auicenna, valet eiusdem virgae 
rasura contra scurriam (iscliuriatn voluit dicere). Vbi 
germanicum nomen lltizzum scribendum esse monuit C. 
Gesner Histor. Quadrup. p. 864 . Gallicum nomen, fis* 
sau , Thomae etiam versio in locum graeci αίλουροι sub¬ 
stituit ; Camus in Indice fissam ex Codice suo retulit. Eu- 
stathius ad lliad. 10. v. 335 . p. 7 3 i. ed. Basii, φασίν oi 
νπομνη ματ ιστοί , ότι ϊκτις έστί ζώον όμοιον κυνιδίω Με- 
λιταίω , όρνηΡοφάγον, τόις σμήνεσιν έπηρεάζον , έχον τό 
αΐδοιον οϊον όστοΰν * καϊ ίάται στραγγουριώντας * — οI 
Βέ καί πανονργον την ίκτιν τό ζώον ίστορονσι, καί μεί- 
ζον μέν γαλής καί δασυτερον, άλλως δέ παραπλήσιον ° 
οι δε άγρίαν λέγουσιν είναι γαλήν. Καί έτερωάεν δέ ει- 
κασμός του ζώου συνάγεται τοιοΰτος. Ταρτησία, cpaai, γα¬ 
λή όμοιον τι ίκτιδί' εί δέ καί ταυ τον ίκτις αυτή βαρντό- 
νως , καί ίκτίς όξυτόνως η παρά τω Κωμικφ , μεμνημε^ 
νω ίχβυοφάγου ικτίδος, ουκ άναγκαιον άρτι ζητεΐν. 1η 
Aristophanis Acliarn. versu 880. legitur ικτίδας ένΰδρως. 
In Schoiiis Venetis ad eundem Iliadis locum p. 266. est: 
ϊκτις έστί ζώον όρνιΰοφάγον καί πανονργον, μειζον μέν 
γαλής , παραπλησιον δέ καί δασυτερον * οι δέ την άγρίαν 
γαλήν είπον. Sequitur alio auctore : ίκτίς έστι κατ Άριστο- 
τέλην ζώον όρνιΰοφάγον , όμοιον μικρω κυνιδίω, ου τό 
δέρμα φορει. Nicander Theriacorum versu 196. de ichneu¬ 
mone : μορτρη δ ’ ίχνευταο κινωπέτου οϊον άμυδρης ϊκτι- 
Adnot. II. D 
