5ο 
A D Ν Ο TAT IONES 
Snc, η τ ορνιϋι κατοικιδίησιν ολεΰρον μαίεται, έξ νπχοι · 
καΰαρπαζονσα πετεύρων. ad quem locum Scholia: ϊκτις 
δε ηλεγομένη άγρια γαλή. Lexicon Kaliianum MStum: 
Ικτιδέα , το του αίλουρον δέρμα. ϊκτις είδος ζώου, ως οΐ 
κάστορες, r ενυδρον, ίχέλυοφάγον. Italus Celti in Histo¬ 
ria naturali insulae Sardiniae affirmat, peculiare viuerrae 
genus esse ictin, quod liodie Sardi boccamele vocent. 
CAPVT VIII. (vulgo VII.) 
τους βίους των άλλων ζώων] Verba των άλλων ζώων 
vulgo post μιμήματα transposita liuc retraxi, praeeunte 
Versione Tliomae: circa pilas aliorum animalium . In 
Kigio plane omissa sunt, διάνοιας ακρίβειαν Gaza intel- 
lige tiliae rationem vertit. Scaliger cogitationem exactio - 
rem in minoribus quam in magnis . 
άχυρώσει] lutariam pcdeaiionem vertit Gaza. Scaliger 
eodem ordine, quo lutum palea ad parietes subigitur. Lu¬ 
tum aceratum et paleatum Romani dixerunt, quod Graeci 
ιπηλόν άχυρωτάν. Deinceps vulgatum αυτήν ex versione 
Tboinae correxi. Antigonus c. 43 . ό δ* ουν Αριστοτέλης 
την χελιδόνα φησϊν εν τη σκηνοποιία συγκαταπλέκειν τοϊς 
καρφεσι τον πηλόν, καν ελλιπή πηλός , βρε'χουσαν αυτήν 
κυλίεσΰαι , καϊ ταϊς πτέρυξιν άναλαμβάνειν , στιβαδο - 
πυιεϊσΰαί τε καΰάπερ άνθρωπον , κάτωθεν ύποτιβεισαν 
τά σκληρά. Aelianus Η. Α. 3 , 24 . η χελιδών ότε εύποροίη 
πηλού·, τοΐς ονυξι φέρει καϊ συμπράττει την καλιάν * εί 
δ * άπορία είη , ώς ‘Αριστοτέλης λέγει, εαυτην βρέχει καϊ 
εις κόνι,ν φυρει τά πτερά έμπεσονσα , καί του πηλού πε~ 
ριπαγέντος εντεύθεν ΰπαποχρέχουσα τω ράμφει την προ- 
κειμένην οίκοδομίαν χειρουργεΐ. Ex Antigono confirma¬ 
tur scriptura Med. et Regii, quam vulgato στιβάδα ποιεί¬ 
ται substituit Camus. Audi nunc Pi-utardhum de Solertia 
c. io. p. i 56 . qui narrationem Philosophi mire et in cru¬ 
sta ait et vitiauit: ως ευ τά στερεά κάρφη προ υποβάλλονται 
δίκην θεμελίων , ■ είτα π εριπλαττονσι τά κουφότερα' καν 
