52 
AD NO TAT IONES 
faciant, et prima quidem statim actione. Quid multa? 
Iu scriptura Thomae τινά συνήθειαν superesse puto ve¬ 
stigia veteris lectionis, quam expressit scriptor is, quem 
exscripsit Aelianus, τινά ισοτιμίαν vel τινά δικαιοσύνην. 
Nam de aue simpliciter δικαιοσύνην vel ισοτιμίαν ponere 
veritus est, igitur τινά adj cit, vt speciem justitiae signi¬ 
ficaret. Albertus: Et cum habent oua, alternatis vici¬ 
bus fouerit ea et masculus et femina, et sunt multum di¬ 
ligentes j vti alternatirn pascant pullos suos , et emun¬ 
dant nidum cum rostro , eff erentes stercus pullorum , et 
docent pullos tempore egestionis posteriora ani extra nidum 
vertere , vt stercus cadat extra nidum. Omisit igitur mem¬ 
brum medium de cibo pullorum. 
2. συνδυάξεσβαι] Mira est librorum varietas. Med. Can. 
habent συναυξάνεσΰαι &έλυυοι πλειώσιν. Reg. ούτε γάρ 
συναύξεσ&αι. Niplius ait, in quibusdam libris esse συνα- 
τάλλεσ&αι. Gaza vertit: neque enim cum pluribus ado¬ 
lescere aut coire patiuntur. Vtrumque igitur συναυξάνε- 
odai και συνδνάζεσ'&αι scriptum legit. Antigonus c. 44 . 
ex h. 1. retulit: τάς δε περιστεράς ού dQ^uv πλείοσιν συν- 
ενναζεσΰαι. Copulari vertit Thomas. 
προαπολεΙπουσι\ pVodeserunt Tliomae versio. Antigo¬ 
nus : ούδε προλείπειν την συνουσίαν, vbi Steph. Bernard 
συνούσαν corrigebat, non recordatus liuius Iodi. Idem 
subdit: εάν μη χήρος ηχηρά γενηται. Deinde ετι δε — 
συνανάγκασις scriptum reddit Tliomas: habet enim com¬ 
pulsio. Sensum, non verba, reddidit Athenaeus 9. p. 394. 
ούκ άπολείπονσι δέ iW θανάτου ούτε οι άρρενες τάς ζή¬ 
λειας ούτε αι ΰηλειαι τούς άρ ρίνας, αλλά καί τελεύτησαν - 
τος χηρεύει ό ύπολειπόμενος. 
εάν τε απομαλακίζηται] Med. Canis, εάν τόποι μαλα- 
κίζηται. Similis in Reg. scriptura vix legi potuit. Vo¬ 
luerunt dare iav τε πω. Thomae versio : si enim negli- 
