54 
A D N O TAT IONES 
diuerso genere et casu, restituit. Idem liber cum Editione 
Veneta et Basii, λαμνριζονσης scriptum habet. In varie¬ 
tate διαμααησαμένας cum Athenaeo facit 'Antigonus , ita 
vt tota sententia non ad solum marem , sed ad vtrumque 
sexum referatur. Sed miror, viros doctos manducationem 
columbarum ferre potuisse, cum dentibus careant. Nec 
potest id verbum commode ad emolli!ionein in prolobo 
factam referri’, nusquam enim ea de re id verbi adhibuit 
nec adhibere potuit Philosophus. Quod tamen si in reli¬ 
quo cibo facere voluisset, certe in terra salsa facere nullo 
modo potuit, quasi ile granis emolliendis et ad digestio¬ 
nem pullorum praeparandis sermo esset. Accedit locus 
Plinii, vbi est salsiorem terram collectam s quod ex no¬ 
stro in colliquatam mutatum voluit Pintianus. Sane id 
tolerabilius esset, quam mansam vel manducatam , quod 
graecum verbum significat. Sed nihil mutandum censeo. 
Expressit enim Plinius scripturam διαμηαάμενος in illa 
vitiosa optimorum librorum διαμασηαά μένος latentem. 
Atque hanc ipsam Philosopho restituere non dubitaui. Est 
ab άμάσχέαι, διαμάσΊέαι. 
εισπτύει] Vidimus Athenaei et Aeliani testimonia, vbi 
li. 1. excerpserunt. At vnde dicam Athenaeum habuisse, 
quod in serie continua verborum Aristotelis posuit : 'ifcVrw- 
άζει §‘ έκ διάδοχης παν τό περιστεροειδες γένος , και γε- 
νομένων των νεοττων 6 άρρην ίμπτνει αντοϊς , ως μι) βα- 
οκαν'&ώσι- vbi αντοϊς ex duobus Codd. inseruit nuperus 
Editor. Locum istum Aelianus V. 11. 1. i5. ita exscripsit: 
elra των νεοττων γενομένων 6 αρρην έμπτιϊει αντοϊς , άπε- 
-Α αννών τον φθόνον 9 φαοϊν β ϊνα μη βασκανβωσι δι άροι 
τούτο. Commentum hoc iis debetur, qui moralem inter¬ 
pretationem historiae naturali intulerunt atque ita eam 
plane peruerterunt. Apparet vel hinc, quanta fides Athe¬ 
naei sit habenda, vbi Aristotelis praecepta refert. 
5. τιαροχενονται\ Falso igitur Plinius 1. c. ab his co¬ 
lumbarum maxime spectantur simili ratione mores Udem; 
