AB LIBRI IX. CAP. IX. 
5 9 
ideo faciunt, ne venator cognoscat nidum eius. Narra¬ 
tionem ad palumbes nescio quo auctore transtulit Eusta- 
tliius in Hexaemer. p. 24. AI ha φάσσαι ονκ ένθα τί- 
κτουσιν έπωάζουσιν, αλλά μεταστάσαι διά τό πλήθος των 
θηρευτών εις έτερον τόπον, έκτρέφουσι τούς νεοττους. Καί 
έπειδάν αϊσθωνται είς 3ήραν άφιγμένους τινάς των νεοτ- 
των, άνίπτανται καί την των θηρευτών σπονδήν είς εσν- 
τάς περισπώσι , καιρόν φυγής τοϊς νεοττοϊς παρέχουσαο 
etc. 
προκυλινδεΐται ] Diuersam scripturam versio Tliomae 
reddidit: prouolitat perdix coram venante. Albertus: ma¬ 
ter jingit se non posse volare et volitando oespitat circa ve¬ 
natorem. 
έπισπάται ] Ambr. περισπάται , quod possis fortasse ex 
Eustathii loco περισπώσι την των θηρευτών σπουδήν de¬ 
fendere, magis etiam exPlutarcheo postea apponendo. Se¬ 
quentia verba έφ’ έαυτήν, cum in Codd. desint, seclusi. 
"Versio Thomae habet: capturum se ipsam. Is igitur έφ 
tantum omisit. Postea vulgatum κατά δέ ταύτα ex Med. 
et versione Thomae correxi. Aelianus 1. c. εάν δε πέρδιξ 
ϊδρ τινά προσιόντα καί έπιβουλεύοντα καί έαυτω και τοϊς 
βρέφεσιν, ενταύθα αυτός μεν εαυτόν προ των π οδών κυ¬ 
λίει των του Ορατού, καί ένδίδωσιν ελπίδα του δύνασθαι 
συλλαβεϊν είλουμενον * καί ό μεν έπικυπτει ές τήν άγραν, 
6 δ ’ έξελίττει εαυτόν καί διαδιδράσκει καί γίνεται προ οδού * 
οπερ ούν συννοήσας ό πέρδιξ, θαρρών ήδη τής ασχολίας 
τής ματαίας άπαλλάττει τον υρνιθοθήραν άναπτάς, καί 
τους νεοττους καταλαβών καί ίάσας τον άνδρα κεχηνότα, 
Είτα εν άδεια ή μήτηρ γενομένη καί εν καλώ στάσα τά 
βρέφη καλεν. Antigonus cap. 45. τούς δέ πέρδικας, όταν 
θηρεύη τις τους νεοττους, προκυλίεσθαι τού θηρεύοντος, 
ώς επιλήπτους όντας, καί έπισπάσθαι, εως αν διαδρα τά 
νεόττια. Athenaeus 9 · Ρ· 38g. όταν δέ γνώ, ότι θηρεύε¬ 
ται , προελθών τής νεοττίας κυλινδεϊται παρά τα σκέλη 
τού θηρευοντος } ελπίδα εμποιών τον συλληφθήσεσθαι, 
