66 
A D N O TAT IONES 
locum ita vertit : Adhuc autem ciibeth agrestis coit, cum 
domesticus coit cum agresti, et vociferatur ad eum.et co¬ 
gnoscit eum: et ideo venatores volentes capere cuheth in - 
carcerant in canea feminam, et habeat cauea maculas, 
per quas videntur a mare: et habet receptaculum, in quod 
potest intrare in vna parte: et tunc cubeth mas agresti y 
intrat ad eam et capitur: et aliquando intrant plures per 
hunc modum. Sed haec auis habet hoc, quod habet re¬ 
ctorem, qui antecedit: sicut et facit grex perdicum: et 
cum ille intrat primus, tum post eum intrant alii. Ali¬ 
quando autem videns feminam, vadit ad eam cum silenti > 
etc. A tlienaeus ex li. I. retulit επί δέ τον -ΰηοενοντα—- ώΰεϊ- 
ται ό των άγριων ηγεμων μαχό μένος'' άλόντος δέ τούτου, 
έτερος έρχεται μαχονμενος* καί όπόταν μέν άρρην ή έτη- 
ρενων, τούτο ποιεί. 
εάν μέν ούν άρρην — ποιούσιν] Nescio quo auctore su · 
bito Aelianus mu tari t, ita tradens: Καί εάν μέν y άρρην ο 
τοίς 1 9ηράτροις παραμένων, πειρώνται έπικουρέίν οι σύν¬ 
νομοι τω εαλωκότι * εάν δ η βηλυς, παίουσι τον ένσχε- 
βέντα άλλος άλλαχόΰεν , ως διά την λαγνείαν εις δουλείαν 
έμπεσόντα. Scilicet is verba Philosophi plane confudisse 
videtur et ad aliena transtulisse, seu quis alius Aeliano no¬ 
titiae fuit auctor et fundus. 
εάν δέ ζήλεια — άντάση δέ ό ηγεμων] Vulgatum άντιά- 
ού) correxi ex versione Thomae, vbi est: contra cantabit 
dux ipsi, alii autem congregati. Scriptum igitur legit: άν- 
τάσει ό ηγεμων αντρ, οι δ άλλοι άδροισ Μέντες. Athe¬ 
naeus: όταν δέ ζήλεια η η βηρευουσα , αδει, έως άν άπαν - 
τησρ ό ηγεμων αυτή · καί οι άλλοι ά&οοισβέντες άποδιώ * 
κουσιν άπό της ζήλειας, ότι εκείνη, άλλ ονχ έαυτοϊς προς * 
έχει * όι9εν πολλάκις διά ταύτα σιγή προσέρχεται , όπως 
μι] άλλος άκούσας της φωνής ίλΰη μαχουμενος αύτω · 
ενίοτε δέ η ζήλεια τον άρρενα προσιόντα κατασιγάζει, vbi 
antea legebatur έως άν άπα.τηάη ό ηγεμων αυτής . Laudo 
consilium Editoris , qui ex Philosopho reposuit contra fi- 
