7° 
AD NOTATIONES 
animum attentum Labuerunt. Nostras enim perdices vel 
griseas nemo vnquam arboribus insidentes viderit. 
2. δρυοκολάπτης] Wrsio Thomae drvkolaptis habet, 
sed paulo postea dryocolaptorum. De notione vocabuli 
σκνιπών dictum ad 4 , 8 , 1 5 . culices vertit Gaza et Sca- 
liger. Deinceps πλατείαν Albertus linguam longam et la- 
tam interpretatur, et δρυοκολάπτης ita reddit: aues J quae 
vocantur durae et Icolokytez , quae sunt apud nos sicut pi-* 
cus et merohs et huiusmodi anes. At picorum genus latam 
linguam non habet, sed potius longam et miram in longi¬ 
tudinem peculiari structura musculorum extendendam, 
nisi forte linguae formam spectauit Philosophus, dum con- 
tracla et veluti collecta maior et latior in gutture intus ap¬ 
paret. Ceterum in Vatie, haec breuiora leguntur ita: κό¬ 
πτει δε τάς δρυς 6 δρυοκολάπτης των σκωληκων etc. In Reg. 
et Ambr. lacuna est. 
καί ύπτιος] resupinus Gazae, supinus Scaligero. Auctor 
Mirabilium cap. 12. τον δρυοκολάπτην το ορνεον επί των 
δένδρων βαδίζειν ( t ρασίν , ώσπερ τούς άσκαλαβώτας καί 
νπτιον καί επί την γαστέρα, νέμεσΰαι δε λέγεται καί τούς 
εκ των δένδρων σκώέληκας , καί ούτως σφόδρα κατά βά¬ 
θους όρύττειν τά δένδρα ζητούντα τούς σκωληκας, ώστε 
καί καταβάλλειν αυτά. Inepte is de suo addidit καί επί 
την γαστέρα 3 quasi picus non semper super ventrem ingre¬ 
diatur, sed interdum ventrem aeri, dorsum arbori aduertat. 
Plinius 10. s. 20. Sunt et paruae anes uncorum unguium 3 
vt pici , Martio cognomine insignes et in auspicatu magni. 
Quo in genere arborum cauatores scandentes in subreptum 
felium modo: illi vero et supini 9 percussi corticis sono pa¬ 
bulum subeas e intelligunt. 
βελτίονς των κολοιών, πεφνκότας] Gaza commodiores 
vertit, Sealiger firmiores ; πεφνκότας 3 a natura comparatos, 
abundare censebat, referebat tamen ad verba προς ασφά¬ 
λειαν. Equidem βέλτιον πεφνκότας scribendum censeo. 
εφεδρείαν Gaza reptationem arborum vertit, Sealiger qui - 
