AD LIBRI IX. CAP. XII. 
85 
quot et quae . nomina auram Scotas fuerit interpretatus. 
Tliomas enim trochilum omisit, et scripturam ol Μ 'λο- 
χμας reddidit. Idem deinceps vocabulum δνσάλωτος mu¬ 
tatum in δύσαλος reddidit, quam scripturam habent Med. 
Canis. Reg. Ex versione Scoti Camus apposuit vocabu¬ 
lum deceolur, quo graecum δνσάλωτος reddi putabat. 
Sed Albertus trochilum vertit vocabulo simili dereolirz 
posito. Is praeterea mentionem merulae interserit, cuius 
nomen graecum κόττνφος forte in voce corrupta cokoyloz 
latet An idem supplementum sit in versione Thomae, 
annotare omisit Camus. Suspicari licet, Albertum ex in¬ 
terpretatione vocabuli βρέν$ος } simili Hesychianae su¬ 
pra positae, mentionem merulae inseruisse. Camus βρέν- 
Sov et βριν&ον distinguere maluit etiam nominibus di¬ 
versis vsus; sed in Commentario rem iterum dubiam fecit 
κ&ϊ τό ή'&ος ασθενής] Gaza vertit moribus infirmis . Sca- 
liger: quod ad mores spectat, imbecillus . Iri annotatione 
ait: non est ή dos, sed έξις τού σώματος. Camus Gazam se¬ 
cutus: il est foihle de caractere. In Alberti versione nihil 
est, quod respondeat his verbis. 
πρέσβυς καί βασιλεύς] Thomae senex et rex. Supra 
g, ο καλούμενος πρέσβυς inimicitias dicitur exercere 
eum γαλή καϊ κορώνη, atque hae oua pullosque eius de¬ 
praedari dicuntur: vbi vide annotata. Fabulam de tro¬ 
chili bello cum aquila repetiit Plinius io. s. q 5 . dissident 
aquilae et trochilus, si credimus 9 quoniam rex appellatur 
auium. Consentiunt fere viri docti, trochilum esse, qui a 
Graecis recentioribus τρωγλοδύτης vocatur, quem ita de¬ 
scribit' Aetius ii. c. 11, cuius locum graece ex Codice 
Msto ponam. Loquitur ibi Phiiagrius medicus : στρουΜον 
έστί σμικροτατον σχεδόν απάντων των όρνεων πλην τού 
βασιλίσκου καλούμενου·· παρ&οικε δέ τφ βασιλίσκο) κατά 
πολλά $ άνευ των χρυσιξόντωνέν μετώπω πτερών- εύμεγε- 
■ ^ύστερον δ 3 ' έστϊ μικρω ό τρωγλοδύτης τού βασιλίσκον καί 
μ&λάντερος, καί την ουράν έγηγερμένην εχει άέϊ, λενκφ 
