AD LIBRI IX. CAR XIII. 
87 
M. sub voce κιγκλίς. Supra 8, 5 , 7. inter aues, quae fissos 
et diuisos pedum digitos habent, et iuxta aquas habitant, 
nominantur post ciconiam et larum σχοίνιλος καί κίγκλος 
καί 6 τρυγγας. Additur: ουτος δέ μέγιστος των έλαττόνων 
τούτων' εστι γάρ όσον κιχ λ?] * πάντες δέ ουτοι το ούραΐον 
κινούσι. 'Ίέτι ό καΐίδρις. Verum ibi Gaza post cincluni 
inserit albiculam, et Codices quidam similiter πυγαργον 
nominant, omisso tamen trynga. Hae tres vel qua,tuor 
aues omnes aquas amare et caudam motitare dicuntur. De 
calidri an vtrumque, an prius tantum valeat, incertum est. 
Omnes praeterea tres vel quatuorhae aues paruae vocantur, 
maxima vero earum est quae tryngas dicitur. Vnde Buffo- 
nus tryngam interpretatus est Linnaei tringam ochropo- 
dem, quem ipse vocauit Le beccisseau ou Cui- blanc. 
Schoenili (vulgo Schoeniclus scriptus legebatur) et cincli 
nomen ad tringam hypoleucon Linnaei, (ipse vocat la 
Guignette ) et tringam cinclum (ipse dicit L*Alouetbe de 
mer} refert. Calidris nomen Linnaeus Scolopaci alicui 
assignauit nullis argumentis certis motus, vti recte mo¬ 
nuit Buffonus in historia eius, quam vocat Le clievalier 
commun. Idem valet de tringa calidri Linn. De sturno 
cinclo Linnaei ne cogitandum quidem censeo; tam parum 
ei conuenit cum Aristotelica aue. Pygargus, dubium est, 
reliquis tribus addendus sit, an tryngae locum obtinere 
debeat. Reliquae tres aues a Buffono comparatae omnes 
caudam motitant, sed nidum vel omnino non construunt^ 
sed in arenis littorum oua deponunt, vel nullam eius no¬ 
titiam adhuc habemus. De cincli nido narratio Aeliani, 
etiamsi locupletis testis fide nitatur, dubia tamen est; 
neque enim apparet, quid significent verba εν τοίς αίέΚοις 
τίκτειν. Si nidum sibi suum construere cinclum voluit 
negare, tum iv τοίς σΧΙοτρίοις expecto, vt significet, in 
alienis nidis cinclum parere, videlicet desertis et vacuis. 
Sed nihil simile annotatum reperi de scqlopacibus vel trin- 
gis Linnaeanis, quae possint cian his Aris tote licis auibus 
