AD LIBRI IX, CAR XIII, 
89 
tnr, in mergo reperiri. Nam σχιξόποδα esse. Mergum 
autem in octauo Philosophum diuerso nomine memorasse, 
vti regulum auem, quam et senatorem et trochilum voca¬ 
ri t. Fortasse καταπακτήν mergi cognomen esse παρά τό 
καταρραίνεσέαι. Denique pro περί έάλατταν potius 
άπό της fi αλάττης dicendum luisse monet. Vni- 
cus et classicas locus est de catarracte aue Ixeuticorum 
Dionysii 2 , 2. vbi inter aues amphibias secundo loco de¬ 
scribitur ita: ως οι των λάρων ελασσόνες j ισχυρός δέ καί 
την χρόαν λευκός, καί τοις τάς (ράσσας άναιρούσιν ιερά - 
ξι προσόμοιος. Των νηχομένων γάρ τινας τηρησας 
ιχ-ΰύων, όρα δέ και μέχρι του της έαλάσσης ftvfiov· προς 
νψος εαυτόν αίρει , καί τά πτερά παντα συστείλας εις τον 
πόντον οΐα πίπτων οϊσεται, διατεμών τον αέρα, παντός 
άν εϊποις βέλους όξυτερον , καί καταδύεται μέχρι όργυιάς 
η καί πλέον, εσέ? οτε συλλάβων τον ίχέύν άνασπα καί 
άνιπτάμενος έτι πάλλοντα κατεσέίει. Τοις σκοπέλοις δέ 
καί τοις αίγιαλοις έφιζάνει καί ταϊς χοιράσι πέτραις, αϊ μι- 
κρόν ύπερκϋπτουσι της έαλάσσης, και προς τον πάτον ον 
κατά τοι ς άλλους όρνεις χρηται ποταμοϊς η πηγαις, άλΧ 
νδατι έαλασσίω, και βρύα επί των πετρών τοις ώοες επι- 
στρωννυσιν ούτε έάλπων, καί τοις άνέμοις αυτά διά παν¬ 
τός έπιτρέπων. Καί επί τοις ωοις τοιόνδε τι δρωσιν ο ί 
καταρρακται. ΟΙ μέν άρρενες καταλαβόντες, οις ενεστιν 
άρρεν, αΐ έηλειαι δέ ομοίως τά έήλεα, καί τοις ποσϊν 
έπισφίγ ξάντες, προς τον αέρα άνίπτανται, καί κατά πε- 
λάγους άφιάσιν, είτα προς τό ύδωρ επόμενοι fiav τον άρ- 
πάζουσι τού πελάγους αυτά, συνεχώς τούτο εν τισι ποιούν- 
τες ημέραις. Ούτως η φορά έερμήνασα των ώών προφέ¬ 
ρει τούς νεοττούς· οι δέ τό φως ιδόντες, εύέύς έπΐ των 
καλιών ονκ άνέχονται διατρίβειν, άλλα τη των τεκόντων 
επ safiai πτησει φίλονεικούσιν’ είτα οι γονείς νπολαβόν- 
τες αύτους άφιάσι παλιν εις τον βυέόν, και παλιν άρπά- 
ζονσιν ηπειγμένως , ίλαφρίζοντες τον πόνον αύτοΐς · ουτω 
γαρ άν είκ.άσειας αυτούς παισϊν — Οι καταρρακται δέ 
