AD LIBRI IX. CAP. Xiil. 
9 l 
aquila fuit super cignum et vicerat eum et proiecit in ter¬ 
ram et stetit sup*r eum , et accurrens famulus noster cepit 
cignum, et aquila fugit. 
ωδικοί — αδουσιν] A lb er tus: Est autem haec ciuis mu¬ 
sici et dulcis sibili , sed raro cantat nisi in obitu alicuius 
eorum: tunc enim musicas voces ita alte leuant , quod ad 
distantes audiuntur maris et fluuiorum extremitates. EIoc 
enim iam tempore Aristotilis expertum est , quod quidam 
homines iuxta mare voces dolorosas huius/nodi audierunt 
auium , et post modicum quasdam illarum mori viderunt. 
Ego autem expertus sum, quod huiusmodi voces dant in 
qualibet tribulatione existentes. 
άναπέτονται — εις το πέλαγος ] Gaza vertit: Volant 
etiam in pelagus longius. Scaliger: auolant enim etiam in 
altum mare. Annotat praeterea γάρ hic abundare. Athe¬ 
naeus hunc locum ita excerpsit libri 9. p. 3 g 3 , Ό κύκνος 
εντεκνός έοτι καί μάχιμος * άλληλοκτονεϊ γουν 6 μάχιμος. 
Μάχεται δέ καί τω άετω, (αύτω Veneta cum Codice) αυ¬ 
τός μάχης μη προαρξάμενος. Εΐαί δ' ωδικοί, καί μαλιατα 
περί τάς τελευτάς. Αιαίρουσι δέ καί το πέλαγος αδον- 
τες. Έστι δέ των στ&γανοπόδων καί ποηφάγων. Vides 
ποηφάγων aliunde vel ex integriore Codice additum. De 
άλληλοφαγία duxit ex capitis 2. s. g. vbi est: μάχε¬ 
ται δέ καί αιετω αίγυπιός καί κύκνος' κρατεί δέ ό κύκνος 
πολλάκις· εισί δέ οι κύκνοι άλληλοφάγοι μάλιστα των 
ορνέων. Plinius 10. s. 32 . Olorum morte narratur flebilis 
cantus, falso , vt arbitror, aliquot experimentis. Udem mu¬ 
tua carne vescuntur inter se. Aelianus V. H. 1, i 4 . dubimn 
Aristotelem an Athenaeum secutus, ita tradit: Λέγει Αρι¬ 
στοτέλης τον κύκνον καλλίπαιδα είναι καί πολύπαιδα. 
(Ita interpretatur vocabulum εντεκνός.) Εχει γε μην καί 
'θυμόν * πολλάκις γούν εις οργήν καί μάχην προελΰόντες 
καί άλληλους άπέκτειναν οι κύκνοι. Λέγει δέ ό αυτός καί 
μαχεσέλαι τούς κύκνους τοϊς άετοις, άμύνεσι 9 αί γε μην αύ- 
τονς , άλλ’ ούκ οίρχειν αδίκων. Ότι δ'.είσί φιλωδοί, τούτο 
