9 2 
ADNOTATIONES 
μέν ηδΐ] καί τεΰρύλληται· εγώ δ' άδοντος κύκνου ούκ νικού¬ 
σα , ϊσως δέ ουδέ άλλος . Τίεπιστευται δ' ούν, ότι αδει , 
καί λέγονσί γε αύτόν μάλιστα εκείνον είναι τον χρόνον ειτ 
φώνάτατόν τε και ωδικώτατον, όταν η περί την καταστρο¬ 
φήν τού βίου. Λιαβαίνουσι δέ καί πέλαγος καί πέτονται 
καί κατά θαλάσσης , καί αύτοίς ού κάμνει το πτερόν. vbi 
vulgatum άμύνααδαι — πεπίστενται ούν correxit egregius 
Coray^ Addit Athenaeus, quod in primis ad rem pertinet: 
Ο δέ Μυνδιός φησιν Αλέξανδρος πολλοϊς τελεντώσι παρα- 
κολουχ9ήσας ούκ άκούσαι άδόντων. Quae verba Aelianus 
sua fecisse videtur 1. c. Eadem etiam transtulit Eustathius 
ad lliad. p. lgS. ed. Basii, vbi ita: Άριστοτέλονς είπόντος 
ωδικούς είναι τούς κύκνους μάλιστα περίτάς τελευτάς καί 
διαίρειν το πέλαγος, Αλέξανδρος ο' Μύνδιος et reliqua. 
παρά την Λιβύην] Hinc Aelianus Η. Α. ίο, 36. Λριστο- 
τέλης λέγει εν τη ΰαλάττη τη Λιβύων φανηναί ποτέ κύ¬ 
κνων αγέλην, και άκουσΰηναί τι μέλος αυτών ώς έκ χορού 
τίνος ομοφωνίας πάνυ μέν ήδύ, γοερόν γε μην καί οΐυν εις 
οίκτον έπικλάσαι τούς ακούοντας, καί τινας επί τω μέλει 
φησϊ φανηναι τε^νεώτας αυτών, 
3. ‘JJ δέ χαλκϊς] Cum Codd. et Versione Thomae Camus 
κύμινδις scribere ausus est, et sane cum Plinius io. s. iq. 
tum Eustathius et auctor Scholiorum Venetorum nomen 
κύμινδις h. 1. scriptum legisse videntur. Plinius quidem 
ita: Nocturnus accipiter cymindis vocatur , rarus etiam 
in siluis, interdiu minus cernens. Bellum internecinum 
gerit cum aquila, cohaerentesque saepe prehenduntur . 
Multo tamen certius ex hoc loco colligitur, Plinium hy¬ 
bridis nomen in suo libro scriptum non legisse, quam cy- 
mindin vbique, chalcidem nusquam a Pliilo&opho nomi¬ 
natam esse. in Vaticano libro nomen κύβινδις vbique 
scriptum reperitur, idque in vetustis etiam Homeri libris 
fuisse videtur Iliadis i4. versu 291 . vbi Somnus in abietis 
cacumine residens comparatur cum cymindi: ένύέ ηστ 
οζοισι πεπυκασμένος είλατίνοισι } ορνιΰι λιγυρη έναλίγκιος, 
