AD LIBRI IX. C A P. XI[I. 
97 
aut. aquila etiam noctu venatur. Pro πτνγγϊ Med. πωγϊ, 
versio Thomae pogi habet; ex Reg. Ambr. πτογγί rece¬ 
pit. Camus, qui eandem scripturam in versione Thomae 
ait esse, πτύγγιγι Canis, quae scriptura proxime abest a 
πώϋγγι , quam veram puto esse; de qua aue dicetur infra 
ad cap. 18. 
καί μάχονται ] Praefero scripturam Eustathii μάχεται 9 
quam praefert etiam versio Gazae et pugnat vero cum, aqui¬ 
la: qui praeterea plura in Codice suo scripta legisse vide¬ 
tur. Vertit enim: adeo acriter y vt saepius ambae imple¬ 
xae deferantur in terram et viuae a pastoribus capiantur . 
Vocabulum πο\\άκις omisit versio Thomae. Deinceps iv 
πέτρας σηηλαίοις habet Med. 
νπομένουσι γάρ *] Gaza vertit: hominem enim expectare 
potius quam pugna desistere patiuntur. Scaliger breuius: 
restitant enim . Camus : elles se laissent prendre, sans ces¬ 
ser de se battre et sans s’envoler. Sed ecce Tliomas, qui 
non solum sequens καί omisit, sed plura etiam aliter scri¬ 
pta legit et vertit: vt et ambae capiamur viuentes et ipsae 
a pastoribus pugnantes. Legit igitur scriptum ώστε καί 
άμφω λαμβάνεσβαι ζωσας καί αντάς υπό των νομεών μα - 
χομένας. Quam scripturam equidem vulgatae praeferre 
non dubito. JNimis enim breue languet et a re alienum est 
illud vulgatum νπομένουσι γάρ post superiora ώστε καί 
Ίαμβάνεσΰαι μαχομένας. Idem etiam addendum fuerat 
in narratione pugnae hybridis vel cymindidis cum aquila, 
vbi similiter est: ώστ άμφω πολλάκις λαμβάνεσβαι ζών~ 
τας υπό των νομέων. Totus locus in Editionibus vulgo ita 
scriptus legebatur: ώστε καί Ιαμβάνεσΰαι μαχομένας' 
νπομένουσι γάρ' τίκτει etc. Silentium Cami miror. Ce¬ 
terum pugnam gruum nemo alius memorauit. Albertus ita 
li. 1 . vertit: Similiter autem et grues tam acri pugna ali¬ 
quando pugnant ad inuicem > quod aliquando ab accurren¬ 
tibus acceptae deprehenduntur. Haec pugna remanet inter 
eas longo tempore propter memoriam mali illati. Haee 
Adnot. II. G 
