ΙΟΟ 
AD NO TAT IONES 
praecipitiis mollioribus vertit Gaza. Albertus totum locum 
ita vertit: Sed de aue vocata marochos referunt 3 quod non 
tantum in senectute cibat parentes, sed omni tempore, 
postquam accepit virtutem volandi et industriam quae¬ 
rendi cibum , tunc statim recedentibus filiis a nido parentes 
intrant in nidum et manent in eo sine labore procuratae a 
filiis, jE t femina quidem huiusmodi auis tempore fructuum 
primitiuorum pullificat sex vel septem pullos, et dum ipsa 
cubat, cibatur a mare, et faciunt sibi nidos in altissimis 
locis praeruptis mollibus , quae cauari possunt , ita quod 
intrant in antrum per quatitor cubitos aut piares, et ibi 
faciunt nidum sicut liyrundines terrestres. Mirum coloris 
mentionem omitti ab Alberco; sed is libro 23 . ita: Merop s 
est auis de picorum genere, cuius garritum augures multum 
ob s eruant, et aliquantulum viridis, et ideo picus viridis 
vocatur Jrlabet tamen etiam in dorso aliquantulum colo¬ 
ris ky ani, in pectore subrutilus est et in ventre pallet ca¬ 
lidi t a te naturali. Fodit autem in terra ad altitudinem sex 
pedum et ibi nidum construit, et pulles vsque ad perfectio¬ 
nem nutrit. Seruius ad Georgic. 4 , i 4 . meropes sunt viri¬ 
des et vocantur apiastrae, quia apes comedunt, ibidem 
Pliilargyrius : Meropes rustici barbaros appellant. Plurimi 
fere interpretes meropem apiastrum Linnaei a Bellonio 
Observ. i, 10. in insula Creta repertum, vbi μεΐισσοφάγο 
audit, interpretantur, a quo tamen colore diuersum cen- 
suit Scaliger. Colore quidem , praecipue remigum apice 
rubro, melius conuenit Merops congener Linnaei, cete¬ 
rum satis ignotus. De nidificatioiiis tempore paucarum 
specierum satis constat. Insolitum certe tempus editur ab 
Aristotele υπό την οπώραν, id est versus illud tempus ca¬ 
lidissimum, quod sequitur βέρος, et quod Gra ci ab ex¬ 
ortu caniculae vsque ad exortum Arcturi numeratum di¬ 
cunt οπώραν, vt docuit Mercurialis in Obseruationum libro. 
JZoppvoi possunt etiam intelligi ripae et littora iluuiorum 
