loi 
ADNOTAT10NES 
cutus esse valeatur ·, neque enim sagittis decutere Arabes 
dicuntur surculos nido impositos cinnamomi, sed longe 
diuorsa ratione potiri iis. Herodotum ex parte sequitur 
Aelianos Η. A. 17, 21. roV κινναμωμον ορνιν άκονω είναι, 
καϊ μέντοι καί κόμιζαν καρφτ] φυτού του ομωνύμου έκ 
των της γης τερμάτων (ita Vindob. Codex pro τελμάτων 
habet) καί καλιάς ύποπλεκειν, ivfia ΊΨρόδοτοΙ τε αδουσι 
καί άλλοι . φιλούσι δε πως οϊδε οι όρνιθες τάς εαυτών εννάς 
τε καϊ καταγωγάς ύφαίνειν . Extremi membri defectum 
manifestum Gronouius supplere conatus est ex Herodoto 
scribendo: φιλούσι δ’εν πρώοσι; equidem τουτοις τοις 
καρφεσι vel εκ τούτων των καρφών malim addere. Ratio¬ 
nem collige 1 di cinnamomi duxit non ab Herodoto, sed ab 
Aristotele; sagittas enim adhibuit et plumbatas: όϊστονς 
βαράς ροίζω βιαιοτάτω καί νευράς έντασει σφοδρά ίσχυ- 
ρά<. κατά των κλάδων άφιάσιν. Igitur is tuetur verba no¬ 
stri εν τοις ^αλλοϊς των δένδρων. Praeterea is in nostro 
τον κινναμωμον scriptum rectius legisse videtur. Contra 
Antigonus cap. 4 q. sensum magis quam verba nostri Joci 
excerpsit ita: κίεγειν δέτινας καί το κινναμωμον δρνεον εί¬ 
ναι , καί τά αρώματα φε'ρειν , καί τάς νεοττείας έκ τούτον 
ποιεϊσΰαΐ' νεοττευειν δ'έφ υψηλών δένδρων καί άβατων * 
τούς δ εγχωρίους μόλιβδον τοίς όϊστοις προστι^'ντας το- 
ξεύειν καϊ καταρρηγνύειν τάς νεοττείας. Vides plura verba 
esse in Antigono, quae Philosophus non posuit; nec equi¬ 
dem ausim scripturam Codicum έφ υψηλών δένδρων de¬ 
fendere auctoritate Antigoni. Vnde enim duxit hic sequens 
καί άβατων? Maneo igitur in ea opinione, verbum δέν¬ 
δρου in priore membro ab aliena manu accessisse, quo sub¬ 
lato reliqua oratio bene procedit, nec Herodoti narrationi 
contraria est. Igitur δένδρου seclusi. 
μόλυβδον ] Med. μόλιβον. Deinceps προστΐχ 9 ε'ντας ex h. 
]. retulit Antigonus. Sequens έκ τού φορυτού Gaza vertit: 
atque ita discusso in ten'am cinnamomum legunt. Scaliger: 
atque ita ex congesto colligere cinnamomum. Pessime 
