AD LIBRI IX. GAP. XVI. 
109 
ctor Ixeuticorum 2, 7. των άλχνόηον ούκ αν είποι τις 
£ΐς φωνήν όρνεις ηδίονς. — φιλούσι δέ όντως την θάλασ¬ 
σαν ^ ως παράτοϊς κύμασι τιθέναι τάς καλιάς, καί τά μεν 
στέρνα βρέχειν , την ουράν δ’ έπιτιθέναι τη χέρσω. Mate¬ 
riam nidi nominat is βρύα, άμπελίδας, βόστρυχας, ώτα~ 
κίδας καί βοτάνας έτέρας εκ του πέλαγους. De habitatio¬ 
ne et victu addit: διόπερ αυτούς εν νυκτί νέμεσθαι καί 
περί τά μέρη των λιμνών καί ποταμών διάγειν τά έρημό - 
τατα πεποίηκεν ό Ζευς. Femina in extremo cantu repetere 
κηυξ dicitur, quasi maritum inclamans. Ex qua nota forte 
alii doctiores genus auis agnoscent. Auctor Kyranidum 
p. 117. άλκυών volucris est speciosa valde , sublazura vel 
subuiridis, vario colore, in littoribus degens maris .— com¬ 
edit autem paruos pisciculos . 
CAPVT XVI. (aliis XV.) 
την νεοττίαν μαλιστα] Versio Thomae μεν ante μάλιστα 
insertum reddidit, et Albertus την ιδέαν modum vocis in¬ 
terpretatur: addit tamen: Auicenna tamen dicit de hac 
eme, quod colorem mutat hyeme et aestate potius quam 
vocem. Similem diuersitatem versionis Scoti et Auicennae 
capite superiore vidimus. De vpupa repetit infra ex Ae¬ 
schylo cap. 4 q. vbi plura dicentur. Ibi την ιδέαν καί το 
χρώμα μεταβάλλει est. De stercoris humani vsu negant 
ornitbologi pl erique omnes, et fabulam ortam putant ex 
foetore pullorum et parentum in cauis nidificantium, vbi 
stercori suo immorantur; tamen in cadaueribus foetidis 
cloacisque lubenter nidificare ex relatione Pallasii affirmat 
Pennant Britannicae Zoologiae Vol. I. p. 258 . et Arcticae 
Zool. II. p. 207. vers. germanicae. Narrationem de nido 
repetiit et auxit nugis Aeliahus Η. A. 3 , 26. Tereum in 
vpupam mutatum ex Boeo vbi narrat Antoninus Liberalis 
cap. 11. addit: εποψ, αίσιος καί πλέουσι καί επί γης φα¬ 
νείς, συν άλιαιέτω δέ η άλκυόνι μάλλον, ^nde suspiceris, 
anem potius esse marinam, quam terrestrem, et a vulgari 
