114 
ADiNOTATiOJNES 
Priorem glossae partem habet etiam Glossarium Herodoteum. 
Plura non disces aTzetze adLycoplir. versu 5 i 3 . Ceterum 
liber Med. κρά'ξ scriptum habet, versio Thomae coruus 
vertit, igitur κόραξ scriptum legit. Albertus ita: Est au¬ 
tem et alia auis > quae fraudius a fraude nomen accepit, 
eo quod magnae est fraudis, et agit vitam in astuciis, et 
habet plures species f quarum vna cytharin dicta multae 
est fraudis, tamen est mansueti moris et bonarum con¬ 
suetudinum, et est habens multos pullos ; et hanc aliqui pu¬ 
tant esse meropem. Est enim auis pulchra viridis multae 
generationis de abscisione arborum viuens, quam multum 
sequuntur nigromantici et augures, eo quod de multis cer - 
tificat melius aliis auibus . Vides haec omnia non ad cre- 
©em sed sitten pertinere. Crecis igitur nomen et historiam 
omisit, vt Plinius. Verbum κακόποτμος Gaza infelix ver-r 
tit dubia significatione; Scaliger inauspicatam potius signi¬ 
ficari suspicatur ; quam coniecturam firmat locus Scholiorum 
Aristophaneorum supra positus et Hesj^chii hic: Κρέ'ξ, κορυ¬ 
φαία · καί ορνεόν τι , ο τοϊς γαμουσιν οιωνίζεται * τάσσε¬ 
ται δέ καί έπϊ τροχού. Locum Euphorionis apposuit Tze- 
tzes: ον- δ * ηεισε γάμον κακόν έχ^ό.μενος κρέ'ξ. vnde Helena 
a Lycophrone δυσάρπαγος κρέ'ξ vocatur. 
η δέ καλούμενη σίττη ] Edd. veteres ante Sylburgianam 
σίτιτιη habent, Gazae versio σίττην reddidit voce sitta. 
Versio Thomae speghta habet; sed supra 9, 2. σίττην in¬ 
terpretatur sitiam ; diuersam igitur h. 1. scripturam habuit 
in suo libro. Supra vidimus nomen πιπω confusum et per¬ 
mutatum cum vocabulis ϊππη et ίππος ; lactum idem vide¬ 
tur ϊιχσίττη et σίππη. Hesychius: σίτ τη , ορνις ποιος , οί 
δέ δρυοκολάπτης. Idem σίττας de aue quadam habet, et 
σΐττον alios ait γλαύκα , quosdam κίσσαν η Ιερακα inter¬ 
pretari. Auspicium ex hac aue captum respicit versus Cal¬ 
limachi in Etymol. Μ. v. ηλεός positus : ο δ\ ηλεός ούδ’ έπ\ 
σίττην βλε'ψας. Cf. dicta ad 9 , 2 · 
ευ&ικτος] Med. ενοικτος, Canis, ανόητος. Gaza vertit: 
