AD LIBRI IX. CAP. XIX. 
123 
Britannus Edwards.· Damnat etiam sequens σκέλη βρα¬ 
χέα id vocabulum*, esset enim deplanta pedis vel digitis 
intelligendum. Sed tum dixisset Philosophus μεγάλο δά¬ 
κτυλος. Quod attinet rostrum longum, id lenissima mu- 
latione in μικρόν , paruum, mutandum censeo. 
CAPVT XIX. (vulgo XXII.) 
χλωρός ολος] Eliam hic Edd. quaedam, vel ut i Laem ana¬ 
lia υ/Μς habent, τροπάς ΰερινάς Thomas tropycos aesii - 
vales vertit. Albertus auem kalydon nominat. Aelianus 
Η. A. 4 , 47. vbi de aue χλωρϊς dicta tradidit, addit: 6 
μεν βηλυς όρνις ουτω καλείται , 6 δ’ άρρην , χλωρίωνα 
καλουσιν αυτόν , καί έστι τον βίον μηχανικός , μαΰέίν τε 
τιάν ότιονν άγαμός και τλημων νπομειναι την έν τω μαν- 
Saveiv βάσανον, όταν άλω · και διά μεν του χειμώνος 
άηετον και ελεύθερον ουκ άν ϊδοι τις αυτόν' ηριναί δέ 
όταν υπάρχωνται τροπαί του έτους , τηνικαΰτα έπιφαί- 
νεται · άρκτονρου τε έπιτολαί, ό δ“ αναχωρεί ές τά οικεία> 
οπό & εν καί δεύρο εστάλη. Habes specimen eloquentiae 
sophisticae hominis rerum naturae imperiti, sed verbis 
abundantissimi. Primum ηριναί ex nostro in £ εριναϊ 
mutandae sunt. Deinde altera pars narrationis ducta ex 
nostri 9, ι 5 . χλωρίων δέ μαΰείν μεν άγαμός καί βιο'μήχα- 
νος , κακοπε της δέ καί χρόαν έχει μοχδηράν. vbi Aelia¬ 
nus scriptum legit κακοπαβ?]ς τε. Alberto ibi χλωρίων 
est florio tus. Sed error enormis est Aeliani, dum χλω- 
ριωνα facit marem χλωρίδος, quod nemo alius vel facere 
vel dicere ausus est. Noster 9, 1. de inimicitiis auium: 
καί κρέ'ξ κολεω καί κοττύφω καί χλωρίων i y 3 ν ένιοι μυ- 
έλολογοναι γενέσέλαι εκ πυρκαϊάς. vbi Codd. κελεω ha¬ 
bent. Contra eos, qui galgulum, le JLoriot, esse putant, 
pugnat Camus in Comment. p. 2 24 , Plinius 10. s. 45 . 
Chlorion quoque, qui totus est luteus y hieme non visus , 
circa solstitia procedit. 
μαλακοκραν ευ ς] Ambr. μαλακοκρανης , versio Thomae 
