A!) LIBRI IX. CAP. XIX. 
125 
debet, qui Aristotelem interpretari suscipit. Relonii opi¬ 
nionem Obseru. i, 4 l. de Anibus 6, 7. et 7, 3 o. quiLoxiae 
genus dictum Gallis Gros-bec interpretabatur, multis 
impugnat sed falsis argumentis Camus in Comment. p. 
266. Equidem } si colorem vocabulo σποδοειδης, in quo 
saepius haeremus, obscuratum excipio, bene omnia con¬ 
venire puto in Loxiam pyrrhulam, praecipue'illud cranii 
cartilaginei argumentum. Dissecui enim coniugium auis, 
et reperi cranium mollissimum et totum pellucidum, quod 
in nullo alio cranio auium, quanquam multa apud me 
seruata comparauerim. In Loxia coccothrauste nil si¬ 
mile reperi. Mirum igitur in pyrrhula merito accidit, 
propter rostri robur. Mirari etiam licet diligentiam Grae¬ 
cam in animaduertendo cranio tam singulari. 
2. παρδαλός] Articulum vulgo praepositum omisit \ e- 
netus, qui praeterea Έστι δέ habet. Hesychius: πάρδαλις, 
ποιος ορνις. Contra Scotus pro adiectiuo comparatiuo ha¬ 
buit vocabulum: et corium eius assimulatur corio felud 
(alii Codd. feid , feiso^j et semper huiusmodi congregan¬ 
tur in grege. Et inuenitur etiam auis , quae dicitur fo- 
leroz (alii Codd. feleroz , folor os, falenus) et est coloris 
cinerei et habet pedes asperos. Ita etiam Aibertus, vbi 
editur faleros. Codex a Camo inspectus habet fcdereos. 
Praeterea habet: corium pellis eius assimilatur corio leo¬ 
pardi. Thomae versio Pardales habet. Statim παρα- 
πλησίον est in Veneto. Sequens εκείνους suspectum ha¬ 
beo , cum tam diuersae magnitudinis aues antea descri¬ 
ptae fuerint. Sed eadem nota apponenda est etiam in coi- 
lurione verbis istis το μέγεθος ταντό τοϊς πρότερον. Deinde 
.καί οίικ άπτερος legit et vertit Thornas: et non sine pennis. 
Idem negationem ante βαρεία omisit. Aibertus ab initio 
truncatus haec habet: et corium pellis eius assimilatur 
corio leopardi, et semper est in grege congregata. In¬ 
venitur etiam adhuc quaedam alia auis , quae faleros voca ¬ 
tur , coloris cinerei, habens pedes asperos, altae valde 
