AD LIBRI IX. CAP. XIX. 
127 
sunt generis coruini fere quantitatem cornicularum aequan¬ 
tes. Versio Thomae Coliorum liabet. Speciem hanc pri¬ 
mam plerique omnes hodie consentiunt conuenire cum 
Coruo graculo Linnaei, quem Buffon Grave vocauit 
d λύκος καλούμενος ] Pergit Med. et Yatic. καλούμενος 
ίση μικρός. Itaque omnino tria genera nominantur, eum 
vulgo quatuor ponantur. Pro λύκος versio Thomae Li¬ 
ctos habet·, et ecce Hesychius: Αύκιος, κολοιον είδος* 
Igitur vulgatum correxi. Albertus: alius autem modus 
faloreon est albus et paruus, et vocatur graece chomohons 
quasi villanus , et hic modus est nobis ignotus, et non re¬ 
ducitur ad praecedentem modum nisi per vocis mutationem. 
Facit igitur cum Med. et Yatic. tria genera κολοιων , non 
quatuor; praeterea pro λύκος scriptum λευκός vertit. Pro 
κολοιων versio Thomae hic kocoyorum habet. Cum du¬ 
bius sit numerus specierum, tum difficilius etiam est in¬ 
dicium, quo. referendae sint. Λύκον vel potius λύκιον 
Latinum gracculum esse censet Camus in Comment. p. 226. 
Linnaei Coruum monedulam; tertium, βωμολόχον , si¬ 
millimum priori, sed minorem, putat esse monedulam Chouc 
vocatam a Buffono, aut quae Chouette {la petite) vocatur a 
Belonio. Βωμολόχος dicitur, vt videtur, eo sensu, quem 
Hesychius cum aliis vocabulo tribuit, Ιερόσυλος, qui sa¬ 
cra de aris rapit, furax. 
στεγανό π ονν] Albertus: Tertium autem genus quidem 
vt dicitur simile in colore primo et non differt ab ipso nisi 
per hoc, quod corium habet inter digitos pedum sicut auis 
aquatica, et inuenitur in partibus ethyopiae et in parti¬ 
bus francorum quorundam hoc est liberorum hominum iuxta 
ethyopes habitantium. Hanc postremam speciem a Raio 
vsque multi interpretati sunt pelecanum graculum Linnaei. 
Magis tamen in eam sententiam propendet Camus, vt pu¬ 
tet, ab aliena manu postremum hoc membrum additum 
fuisse. Nimis enim inscite palmipedem auem in eandem 
classem referri cum fissipedibus. Sed id quidem crimen 
